خاك در ديدهء انصاف خويش انپاشت ازينجا و امثال آن انصاف دشمنىهاى علماى سنيه بر ناظر با اعتبار به خوبى واضح و آشكار مىگردد كه چسان اين حضرات در هوادارى شيوخ ثلاثه خود ديده را ناديده و شنيده را ناشنيده مىانگارند و طريق اعوجاج باقدام لجاج بلا خوف و هراس مىسپارند و آنچه خود در مقام تحقيق مقدوح مىدارند در مقابلهء اهل حق بكمال بشاشت و ابتهاج مىآرند و اصلا به خيال خويش نمىگذرانند كه هر گاه اهل حق ستر تلميعات كاسده و حجاب تسويلات فاسده‌شان را بحسب تحقيقات خودشان مهتوك خواهند ساخت و پرده از روى كار خزى و خسارشان بدست خودشان خواهند انداخت آخر در هنگام افتضاح و انهتاك بچه سوراخ خواهند خزيد و بكدام دندان حسرت دست تحيّر خود را خواهند گزيد چهارم آنكه از كلام ابن حجر در منح مكيه اگر چه محض تضعيف اين جملهء سخيفه ثابت مىشود ليكن از افادهء متينه بعض علماى اعلام متاخرين سنيه به حمد اللَّه تعالى موضوع و مفترا بودن آن هم واضح و لائحست بيانش آنكه مولوى ولى اللَّه لكهنوى كه جلالت شان و رفعت مكان او نزد سنيه اين بلاد و امصار بر ارباب تبصر و اختبار مخفى و محتجب نيست در باب زيادات موضوعه و تحريفات مصنوعه حديث مدينة العلم يكسر بر سر انصاف و ترك اعتساف رسيده بصراحت مقرّ و معترف گرديده به اينكه آنچه در بعض روايات درين حديث در حق اصحاب الحاق كرده‌اند موضوع و مفتراست كما لا يخفى على من راجع عبارته التى نقلناها عن كتابه مرآة المؤمنين فى ردّ كلام مخاطبنا الدهلوى الفطين و پر ظاهرست كه جملهء و ابو بكر محرابها درين عنوان داخل و كلام اين فاضل خبير بعموم خود آن را حاوى و شامل مىباشد پس در موضوع و مفترا بودن آن شكى و ريبى نماند حالا اهل سنت از سر انصاف ارشاد فرمايند كه چنين زيادت باطله را كه خود اهل سنت مقر به وضع و افتراى آن هستند بمقابلهء اهل حق دستاويز ساختن و در جواب استدلال اهل حق و صواب بذكر آن پرداختن بكدامين مرتبهء صفاقت و رقاعت رسيدن و در چه وادى شناعت و فظاعت خليع العذار دويدن ست پنجم آنكه زيادت شنيعه ابو بكر محرابها قطع از آنكه حسب افادات خود حضرات اهل سنت مقدوح و مجروح و موضوع و مصنوعست در وهن و فساد و وهى و انهداد به حدى رسيده كه ادنى تامل در مفاد آن خود كاشف بطلان و موضح هوان آن مىگردد توضيح اين مقال آنكه بر ارباب خبرت كالشمس فى رابعة النهار واضح و آشكارست كه محراب به معناى معروف از ان چيزها نيست كه