كتاب بغوى ايراد خيانت نقل بر علامه ره وارد نمايد چنانچه سراييده و ما ذكره من صحاح البغوى فانه قال الحديث غريب لا يعرف هذا عن احد من الثقات غير شريك و اسناده مضطرب فكان ينبغي ان يذكر ما ذكره من معايب الحديث ليكون امينا فى النقل و اين ايراد سراسر لداد باطل محض و فاسد صرفست زيرا كه اولا ثابت نشده كه آنچه ابن روزبهان از كتاب بغوى در حق اين حديث نقل كرده در نسخهء علامهء ره هم موجود باشد و اختلاف نسخ كتب احاديث سنيه و دخل يافتن الحاق و تصرف در آن بزيادت و نقصان و تغيير و تبديل حتى فى نسخ الصحاح الستة قابل دفع و انكار ارباب تبصر و اعتبار نيست كما لا يخفى على من راجع جامع الاصول لابن الاثير الجزرى و مشكاة المصابيح لولى الدين الخطيب التبريزى و المرقاه شرح المشكوة لملا على القارى و اين مطلب اگر چه از شدت وضوح مستغنى از آنست كه اقامت ادله بر آن كرده آيد ليكن حرفى چند كه بما نحن فيه الصق و اوصل بوده باشد بايد شنيد آنفا دانستى كه علامه رحمه اللَّه در همين كلام كه ابن روزبهان بصدد ردّ آنست حديث انا مدينة العلم و على بابها را از صحيح ترمذى نقل فرموده و خود ابن روزبهان اين نقل را متلقى بالقبول نموده و گفته و اماما ذكره من صحيح الترمذى فصحيح و قبل از علامه ره ابن الاثير جزرى در جامع الاصول و محمد بن طلحه شافعى در مطالب السئول اين حديث را از صحيح ترمذى نقل كرده‌اند و از معاصرين علامه رحمه اللَّه ابن تيميه حرانى كه خيلى لجوج و معاندست بلا تعرض علامه ره از خود در منهاج اعتراف كرده به اينكه ترمذى حديث انا مدينة العلم را روايت نموده و بعد عصر علامه ره بسيارى از علماى اهل سنت مثل سيد شهاب الدين احمد در توضيح الدلائل و سيوطى در تاريخ الخلفاء و حسين ميبذى در فواتح شرح ديوان جناب امير المؤمنين عليه السّلام و محمد بن يوسف شامى در سبل الهدى و الرشاد و ابن حجر مكى در صواعق و ميرزا مخدوم در نواقض و شيخ بن عبد اللَّه العيدروس يمنى در عقد نبوى و محمود شيخانى قادرى در صراط سوى و شيخ عبد الحق دهلوى در اسماء رجال مشكاة و نور الدين شبر املسى در تيسير المطالب السنيه و ابراهيم كردى كورانى در نبراس و محمد بن عبد الباقى زرقانى در مواهب لدنيه و محمد صبان مصرى در اسعاف الراغبين و عجيلى در ذخيرة المآل و مولوى عبد العلى المشهور ببحر العلوم در شرح مثنوى مولوى روم حديث مدينة العلم را بتصريح صريح از ترمذى نقل كرده‌اند و