ابو تراب عليه آلاف السّلام ما همر سحاب احدى بدرجهء فقاهت خواهد رسيد و بشرف تعلم دين بىتوسل به حضرت باب الدين امير المؤمنين عليه صلوات اللَّه رب العالمين من يومنا هذا الى يوم الدين نائل خواهد گرديد هل هذا الا مصادمة العيان و مناكرة البداهة و موازرة ارباب السفاهة لا اصحاب الفقاهة سبحان اللَّه عجب ماجراييست كه خود حضرت خليفهء ثانى در عهد عدالت مهد خود كلمهء حقه لو لا على لهلك عمر و جملهء صادقه كل الناس افقه من عمر حتى المخدرات فى الحجال بر زبان حقيقت ترجمان خود داشتند و همت و الا ؟ ؟ ؟ خود را بر تكفف و سؤال حتى از صبيان و غلمان فضلا عن فحول الرجال برمىگماشتند و بعد انقضاى قرون كثيره و تقضى عهود وفيره ابن تيميه براى اثبات فضيلت شان در علم برمىخيزد و بادعاى تعلم فقهاى اهل مدينه دين را در خلافت ايشان خاك مذلت بر سر خود مىريزد و اصلا بقلب حروريت جلب خود نمىآرد كه هر گاه حال خود خلافت‌مآب فضلا عن الاتباع و الاحزاب در جهل از دين جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله الاطياب به اين مرتبه رسيده كه عجائز بر سر منبر حضرتشان را محجوج و مغلوب و باظهار جهلشان از آيات قرآن مجيد و احكام فرقان حميد كما ينبغي مخذول و منكوب مىنمودند و خودشان بكلام صدق انضمام الا تعجبون من امام اخطأ و امرأة اصابت ناضلت امامكم فنضلته از نهايت عجز و زبونى مسلك استغراب و استعجاب درين باب مىپيمودند باز چگونه سعى ابن تيميه در ضلال و حال او كدابغة و قد حلم الاديم قرين اختلال نخواهد شد اما آنچه گفته و تعليم معاذ بن جبل لاهل اليمن و مقامه فيهم اكثر من علىّ و لهذا روى اهل اليمن عن معاذ بن جبل اكثر مما رووا عن علىّ پس مشتمل‌ست بر دعاوى عديدهء باطله اول تعليم معاذ اهل يمن را دوم اقامت معاذ در اهل يمن سوم اكثر بودن تعليم معاذ از تعليم جناب امير المؤمنين عليه الصلاة و السّلام چهارم اكثر بودن اقامت معاذ از اقامت آن جناب پنجم روايت اهل يمن از معاذ ششم اكثر بودن روايت اهل يمن از معاويه نسبت روايت ايشان از جناب امير المؤمنين عليه السّلام و پر ظاهر است كه هيچ يك ازين دعاوى فاسده و اقوال كاسده بدليلى كه قابل تعويل اهل حق بوده باشد ثابت شدنى نيست پس ذكر آن بمقابلهء ايشان سفاهت محضه و رقاعت صرفه است و بسيارى ازين دعاوى چنان است كه اثبات آن بنابر روايات و اقوال اهل سنت نيز ممكن نيست پس تفوه به اين چنين دعاوى ضلالت اشتمال جز آنكه كاشف از بغض و عناد با وصى رسول ربّ متعال سلام اللَّه عليهما ما اتصل النهر و الليال و موجب افتضاح حال و خسران مآل باشد ثمرى نمىدهد تفصيل اين اجمال آنكه بر ناظر كتب سير و اخبار و صحف احاديث و آثار واضح و لائحست كه آنچه ابن تيميه درين مقام زعم نموده مبناى آن واقعه