سنة الصدق لراغبها فلا يتخيل بعد هذا الوضوح و الظهور عز و الحديث الى الكذب و الزور الا من جرّ حبل الضلالة و جانب طريق النبالة فشخصه مركوس و عقله معكوس و فهمه منكوس و افنه محسوس دالسه فى كلامه مدسوس و جناح حدسه مقصوص و بنيان دينه غير مرصوص فائده ثامنه در بيان صحت حديث طير و وجوه پنچگانه ثبوت و تحقق آن فائده ثامنه در بيان صحت اين حديث شريف و كمال ثبوت و تحقق اين خبر منيف و آن به چند وجه است اول آنكه در ما بعد بعون اللَّه و حسن توفيقه به بيان احوال جلالت اشتمال روايت سلسله بعض طرق اين حديث شريف و اظهار نهايت توثيق و تعديل و استناد و اعتمادشان بحيثيتى بودن اين حديث شريف صحيح باثبات مىرسانم كه اصلا محل حرف نباشد دوم آنكه در ما بعد انشاء اللَّه تعالى مىدانى كه ابو عبد اللَّه محمد بن عبد اللَّه الحاكم و قاضى القضاة عبد الجبّار بن احمد المعتزلى و ابو عبد اللَّه محمد بن يوسف الكنجى و شهاب الدين بن شمس الدين الزاولى الدولت‌آبادي و على بن محمد المعروف بابن الصبّاغ المالكى و عبد اللَّه بن محمد المطيرى بتصريح صريح تصحيح اين حديث شريف فرموده‌اند و از جمله مصرحين به صحت اين حديث شريف اسحاق بن ابراهيم بن اسماعيل بن حماد بن زيد نيز هست كه او كما ستسمعه انشاء اللَّه تعالى وقت مناظره با مامون عباسى بصراحت تمام اعتراف به صحت آن نموده عدم امكان رد آن ظاهر فرموده و چون درين مناظره با اسحاق چهل يا سى و نه كس از اعلام فقها و اعاظم نبها نيز شريك بودند و قاضى القضاة يحيى بن اكثم نيز حاضر بود و كسى از ايشان انكار بر اقرار او به صحت حديث طير نكرد ايشان نيز حسب افادهء مخاطب و فاضل رشيد كه سكوت دليل تسليم هست ؟ ؟ تسليم صحت و ثبوت و عدم امكان رد آن فرمودند بلكه به حمد اللَّه تعالى يحيى بن اكثم در آخر اين مناظره صراحة بمامون گفت كه ثابت كردى چيزى را كه قادر نيست كسى بر اينكه دفع كند آن را و به اين افاده ثبوت صحت حديث طير را كه از جمله ما اثبته المامون بود به حد تمام رسانيد و عدم قدرت احدى بر ردّ و دفع آن بر ملا كرد و گمان ندارم كه بعد از تنصيص و تصريح اين اعلام كرام و اساطين و الا مقام به صحت اين حديث شريف كسى از ارباب صحت و سلامت عقل انكار صحت آن خواهد نمود و راه تشكيك و ارتياب بمزيد تحيّر و اضطراب خواهد پيمود زيرا كه عظمت و جلالت و رفعت و بنالت و علوّ مرتبت و سمو منزلت اين حضرات نه بحديست كه سزاوار ايضاح و اظهار باشد بلكه بمزيد وضوح و اشتهار و ظهور و انتشار كالصّبح عند الاسفار بل الشمس فى رابعة النهار لائح و نمودار و پيدا و آشكارست فكيف يظنّ بهم انّهم و العياذ باللّه صحّحوا ما ليس بصحيح او صرّحوا بصحة الباطل اكمل التصريح سوم آنكه هر چند بعضى از علماى اهل سنت مثل حافظ علائى و محقق ابن حجر مكى بسبب ضيق صدر و وحر قلب دل به تصحيح اين حديث شريف ندادند لكن اخبارا و اضطرار قائل بحسن آن شدند و زياده ازين حق پوشى را مرتكب نه شدند كما ستدرى عن كتب