الْمَعارِجِ ] [ 1 ] . « شأن نزول سَأَلَ سائِلٌ بروايت جمال الدين محدث » اما روايت سيد جمال الدين عطاء اللَّه بن فضل اللَّه المحدث الشيرازى كه از اكابر محدثين ، و اعاظم معتمدين ، و افاخم ثقات و أجلهء اثبات است ، و از مشايخ اجازهء فاضل مخاطب مىباشد ، كما لا يخفى على ناظر رسالته في اصول الحديث ، و ملا على قارى تصريح فرموده به آنكه او از كبار مشايخ است ، چنانچه در « مرقاة » در حديث : « لا تدخلون الجنة حتى تؤمنوا » گفته : [ اما نسخ « المشكوة » المصححة المعتمدة المقرؤة على المشايخ الكبار كالجزري ، و السيد اصيل الدين ، و جمال الدين المحدث ، و غيرها من النسخ الحاضرة ، فكلها بحذف النون ] . و نيز از شروع « مرقاة » ظاهر است كه سيد جمال الدين محدث از محدثين مشهورين است ، و افضل و ارجح و اوثق است از جمعى از ائمه و اساطين سنيه مثل علامه شيخ عطيه سلمى ، كه او را بفريد عصر و وحيد دهر ستوده ، و سيد زكريا ، كه او را بزبدة الفضلاء و عمدة العلماء وصف كرده ، و شيخ على متقى ، كه او را بعالم عامل و فاضل كامل عارف باللّه المولى ملقب ساخته . و نيز در شروع « مرقاة » سيد جمال الدين را به اين وصف ياد نموده : [ السيد السند مولانا جمال الدين المحدث صاحب « روضة الاحباب » ] . و نيز شيخ عبد الحق در « مدارج » ، و ملا يعقوب در « خير جارى » ، و حسين الدياربكرى در « خميس » ، و شاه ولى اللَّه در « ازالة الخفا » از

--> [ 1 ] الفصول المهمة : 42 .