مفاخرت مروى است ، و همچنين از سائر ائمهء اهلبيت ، و سيدي عبد القادر [ 1 ] جيلانى ، و ديگر ائمهء هدى اين كلمات را از قبيل تحديث بنعمة اللَّه ، و تشبث برحمة اللَّه بايد شمرد ، نه از جنس هرزه‌سرائى و خودستائى . كار پاكان را قياس از خود مگير * گر چه ماند در نوشتن شير شير از اين عبارت ظاهر است كه ادعاى منازل وجاهت ، و ادعاى مقامات ولايت ، و امثال آن در حق ارباب ولايت كه فائز بمرتبهء امامت نيستند ، مظنهء سلب و زوال است ، و بناى امامت بر اظهار است ، و ادعاى مقامات در حق ائمه باعث ترقى و كمال . و ظاهر است كه جناب أمير المؤمنين عليه السّلام در اشعار خود امامت خود را باظهار و افتخار ذكر فرموده ، پس اگر مراد از آن امامت باطنه مىبود ، اظهار و ادعاى آن نمىفرمود . پنجم : آنكه فاضل مخاطب در باب اول اين كتاب تصريح فرموده است به اينكه مذهب اهل سنت آنست كه كلمات طيبات حضرت أمير المؤمنين عليه السلام محمول بر ظاهر است ، چنانچه گفته : [ و مذهب اين فرقه ، يعنى اهل سنت و جماعت آن است كه كلمات طيبات مرتضى را محمول بر ظواهر آن بايد داشت ، نه بر تقيه و خلاف نمائى ، چنانچه كلام الرسول را نيز بر ظاهر آن حمل بايد كرد ، چه امام به حق نائب پيغمبر است ، و نصوص پيغمبر همه محمول بر ظاهر است ] [ 2 ] - الخ . و هر گاه حمل كلمات طيبات و ارشادات نيرات جناب أمير المؤمنين

--> [ 1 ] الجيلانى عبد اللَّه بن موسى المتصرف البغدادي المتوفي ( 561 ) [ 2 ] تحفهء اثنا عشريه : 71