به آنچه منظور دارد بفرمايد ، تا به حكم پدرى و پسرى قبول نمايد ، و بر طبق آن عمل كند . پس « أ لست أولى بالمؤمنين » در اين مقام مثل « أ لست رسول اللَّه إليكم » يا « أ لست نبيكم » واقع شده ] [ 1 ] . أقول : روايت طبرانى بسند صحيح كه مرزا محمد بدخشانى در « مفتاح النجا » نقل كرده ، و در ما سبق [ 2 ] منقول شده ، و غير آن دلالت واضحه دارد بر آنكه جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله اقرار بوحدانيت و رسالت ، بلكه اقرار ببعث و معاد و جنت و نار بتصريح تمام قبل ذكر اولويت خود گرفته كه آن حضرت بتصريح تمام به ايشان گفته : « أ ليس تشهدون أن لا إله الا اللَّه و أن محمدا عبده و رسوله - الخ » . و بعد اخذ اقرار بوحدانيت و رسالت و غير آن ارشاد فرمود : « يا أيها الناس ، ان اللَّه مولاى و أنا مولى المؤمنين و أنا أولى بهم من أنفسهم ، فمن كنت مولاه ، فهذا مولاه ، يعني عليا » . پس هر گاه حسب دلالت اين حديث اقرار و اعتراف مردم برسالت خود از مردم گرفته ، و بعد آن تقرير اولويت خود بمؤمنين از نفسهايشان فرموده ، بصراحت تمام از آن معلوم شد كه اولويت خود به همين غرض ارشاد فرموده كه قرينه باشد بر حمل « مولى » بر معنى أولى بالتصرف ، نه براى غرضى كه شاهصاحب ذكر كرده‌اند كه براى اين غرض فقرهء « أ لستم تشهدون أن لا إله الا اللَّه و أن محمدا عبده و رسوله ؟ كافى و وافى است . قوله : [ مناسبت يك لفظ از كلام آينده براى اين عبارت جستن

--> [ 1 ] تحفهء اثنا عشرية : 331 . [ 2 ] العبقات ج 7 / 272 من هذه الطبعة عن نزل الابرار للبدخشانى .