برائت نازل شده ، و نقض عهد مشركان در آن سوره فرود آمد ، از عقب فرستادند تا تبليغ اين احكام تازه نمايد ، پس در اين صورت عزل ابو بكر رضى اللَّه عنه اصلا واقع نشده ، بلكه اين هر دو كس براى دو امر مختلف منصوب شدند . پس در اين روايات خود جاى تمسك شيعه نماند ، كه مدار آن بر عزل ابو بكر است ، و چون نصب نبود ، عزل چرا واقع شود ؟ و در « بيضاوى » و « مدارك » ، و « زاهدى » ، و « تفسير نيشاپورى » ، و « جذب القلوب » ، و « شرح مشكاة » همين روايت را اختيار نموده ، و همين است ارجح نزد أهل حديث . و از « معالم » ، و « حسينى » ، و « معارج » ، و « روضة الاحباب » ، و « حبيب السير » ، و « مدارج » چنان ظاهر مىشود كه اول آن حضرت صلى اللَّه عليه و سلم ابو بكر را بقراءت اين سوره امر نموده بودند ، بعد از آن على مرتضى را در اين كار نامزد فرمودند ، و اين دو احتمال دارد ] [ 1 ] - الخ . اين عبارت دلالت صريحه دارد بر آنكه « معارج » و « حبيب السير » مثل « معالم » ، و « معارج » ، و « روضة الاحباب » ، و « حسينى » از كتب أهل سنت است . و اعتبار « حبيب السير » و « معارج النبوة » از افادات مولوى حسام الدين سهارنبورى كه شاهصاحب در مقامات عديده از « باب مطاعن » بعض عبارات او را انتحال كرده‌اند ، نيز ظاهر است . چنانچه در « مرافض الروافض » بجواب طعن عزل أبى بكر از أداى سورهء برائت ، گفته :

--> [ 1 ] تحفهء اثنا عشرية : 432 - 433 .