و از همين راه او را از مسلمات اهل اسلام قرارداده ، بر وى تفريع حكم آينده فرمود . و نيز گفته : [ و طرفه آنست كه بعضى از علماء ايشان در اثبات آنكه مراد از مولى أولى به تصرف است ، تمسك كرده‌اند بلفظى كه در صدر حديث واقع است و هو قوله : « أ لست أولى بالمؤمنين من أنفسهم ؟ » اما دلالت اين فقرهء شريفه بر اولويت به تصرف : پس بيانش آن است كه پر ظاهر است كه اين فقرهء شريفه مقتبس است از كلام الهى أعنى النَّبِيُّ أَوْلى [ 1 ] بِالْمُؤْمِنِينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ ، چنانچه خود شاهصاحب گفته‌اند : [ و اين لفظ پيغمبر كه « أ لست أولى بالمؤمنين من أنفسهم » مأخوذ از آيت قرآنى است ] . و نيز شاهصاحب گفته‌اند : [ و اين نصيحت را مصدر ساخت بكلمه‌اى كه منصوص است در قرآن أ لست أولى بالمؤمنين من أنفسهم ؟ ] - انتهى . و پر ظاهر است كه مراد از آيهء قرآنى اولويت جناب رسالت‌مآب صلى اللَّه عليه و آله به تصرف است ، و لكن كمال عجب كه شاهصاحب بمزيد تدين و تبحر ، و كمال تورع از تهجس و تهور انكار آن آغاز نهاده ، و ارشاد نموده كه در قرآن اين لفظ جائي واقع شده كه معنى أولى بالتصرف در آنجا اصلا مناسبت ندارد ، حال آنكه حسب افادات اكابر ائمهء مفسرين صحت اين معنى ظاهر است . علامه ابو الحسن علي بن احمد الواحدى كه از اكابر ائمهء افاخم و مشاهير اجلهء اعاظم ، و وحيد عصر و فريد دهر خود بوده ، در « تفسير وسيط » كه نسخهء عتيقهء آن به خط عرب پيش اين خاكسار حاضر است ،

--> [ 1 ] الاحزاب : 6 .