از اين عبارت ظاهر است كه چون از بعض روايات نزول خواتيم سورهء نحل در احد ثابت مىشود ، و از بعض آن نزول آن روز فتح مكه ظاهر مىشود ، لهذا جمع كرده شده در آن به اينكه اولا اين خواتيم به مكه قبل هجرت نازل شد ، زيرا كه اين سوره مكيه است ، و بعد از آن نازل شد باحد ، و بعد از آن نازل شد در فتح مكه ، پس نزول خواتيم سورهء نحل سه دفعه ثابت گرديد . بالجمله از اين افادات واضح مىشود كه حضرات اهل سنت روايات مختلفه را در شأن نزول آيات عديده ، بحمل آن بر تعدد نزول جمع كرده ، سلب عيب و عار و خزى و شنار كذب و افترا از روات خود كرده‌اند ، تا آنكه در بعض آيات قائل بنزول آن سه دفعه گرديده ، و ثبوت تقديم نزول آيه را مانع از قبول روايات ديگر كه از آن تأخر نزول ثابت شود نگردانيده ، پس همچنين روايت سفيان بن عيينة هم محمول بر تعدد نزول ، و مقبول علماى فحول خواهد گرديد ، و تقدم نزول آيهء سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ بر غدير خم مانع از نزول آن در اين روز نخواهد شد ، و در حقيقت ابن تيميه كه متشبث به اين وهم سخيف و اعتراض فاسد و ايراد باطل گرديده ، كمال بعد خود از تحقيقات ائمهء محققين خود ظاهر ساخته ، و روايات مشايخ و اساطين مذهب خود را به وادى كذب و بهتان و افترا و افتعال انداخته . و عجيب‌تر از اين است استدلال ابن تيميه بر كذب اين روايت صحيحه بتقدم نزول آيهء وَ إِذْ قالُوا اللَّهُمَّ إِنْ كانَ هذا هُوَ الْحَقَّ مِنْ عِنْدِكَ كه آن را بتكرار بىلطف بيان نموده ، چه در اين روايت اصلا نزول اين آيه در اين واقعه مذكور نيست ، پس تقدم نزول آن را با تكذيب اين روايت