ديگر معانى حقيقيه ، ترجيح مجاز بر حقيقت وجهى نداشت . هفتم : آنكه بنابر اشتقاق مولى از اولى بحذف زوائد ، كما ذكره الحلبى [ 1 ] ، و جار اللَّه الإله‌آبادي ، دلالت مولى بر معناى اولى بطور حقيقت خواهد بود نه بطريق مجاز ، كه معناى اصلى مشتق منه واجب الانحفاظ در مشتقات مىباشد ، چنانچه معناى اصل ضرب ( مصدر ) در ضرب « فعل » و ضارب « اسم فاعل » و مضروب « اسم مفعول » لازم است كه محفوظ باشد ، و دلالت همه بر آن اصل ضرب بطور حقيقت است ، نه آنكه دلالت ضارب و مضروب و مثل آن بر اصل ضرب بطور مجاز است ، پس همچنين لازم است كه دلالت مولى بر معناى اولى بحسب حقيقت باشد ، و مجازى لازم نيايد ، و اگر فرقى در مولى حادث شده است ، صرف همين است كه اولى دلالت مىكند بر ذاتى كه براى او زيادت در ولى حاصل باشد ، و مولى دلالت مىكند بر مكان اولى ، يعنى مكان قول قائل : « انه اولى » ، و مآل هر دو واحد است در دلالت بر حصول مزيت و زيادت در ولى . هشتم آنكه از عبارت سابقهء كشاف ظاهر است كه دلالت مولى بر لفظ أولى بطور حقيقت است نه بطور مجاز ، كما يدل عليه لفظ الحقيقة المضاف الى مولاكم فى قوله : [ و حقيقة مولاكم محراكم ] . و نيز از آن ظاهر است كه دلالت مولاكم بر مكانكم الذي يقال فيه : هو أولى بكم مثل دلالت مئنة الكرم بر مكان ، لقول القائل : « انه لكريم » بطريق حقيقت است نه بطريق مجاز ، پس همچنين دلالت « مولاكم » بر « مكانكم الذي يقال فيه : هو اولى بكم » بطريق حقيقت خواهد بود

--> [ 1 ] الحلبي : ابن سمين أحمد بن يوسف المتوفى سنة ( 856 ) .