« العبارة عن صفات اللَّه » گفته : كه اصل يا ولي ولي است كه آن اولى است و احق ، و مثل آن مولى است ، و ظاهر است كه غرض مبرد بيان معناى حقيقى لفظ ولى است چنانچه لفظ اصل دلالت بر آن دارد . و هر گاه اصل معناى ولى أولى باشد و مولى هم مثل آنست ، پس معناى حقيقى مولى هم اولى باشد . چهارم : آنكه ابن الانبارى [ 1 ] تصريح كرده به آنكه « مولى » منقسم مىشود در لغت بهشت قسم ، و از جملهء اين أقسام أولى بالشىء را ذكر كرده ، پس معلوم شد كه أولى بالشىء از اقسام مولى است ، و انقسام مولى به آن و غير آن حسب لغت است ، پس نفى تفسير مولى بأولى بحسب لغت ، كما تفوه به القمولى و زعم الرازى كونه تساهلا لا تحقيقا باطل محض است . پنجم : آنكه محمد بن [ 2 ] أبى بكر رازى در كتاب « غريب القرآن » كما علمت سابقا تصريح كرده به آنكه : مولى آن كسى است كه او اولى است بالشىء ، و بعد آن گفته : كه مولى در لغت بر هشت وجه است ، و از جملهء آن أولى بالشىء ذكر كرده ، پس اين كلام دلالت صريحه دارد بر آنكه أولى معناى حقيقى مولى است ، پس نفى تفسير مولى به اولى حسب لغت كما تفوه به القمولى تقليدا للرازى جزاف محض است . ششم : آنكه از عبارات سابقه ظاهر است كه جمعى در تفسير مولى به اولى در كلام الهى و شرح شعر لبيد اكتفاء بر تفسير آن به أولى كرده‌اند پس اگر أولى معناى مجازى مولى مىبود ، با وصف امكان ارادهء بعض

--> [ 1 ] ابن الانبارى : محمد بن القاسم اللغوى المتوفى سنة ( 328 ) ه . [ 2 ] محمد بن أبي بكر بن عبد القادر الرازى اللغوى المتوفى بعد سنة ( 668 ) .