الى اللفظ و لا وجه للجواب ، و أورده من اطلق الجواز فحينئذ إن كان مقصوده ظاهره فالجواب ظاهر ] . و از ملاحظهء شروح « سلم » مولوى محمد اشرف بن أبى محمد العباسى البردوانى ، و قاضى محمد مبارك ، و مولوى احمد على سنديلى ، و مولوى عبد العلي بن نظام الدين ، و ملا حسن ، و مولوى مبين هم صحت عدم لزوم قيام احد المترادفين مقام آخر ظاهر و واضح است ، من شاء فليرجع إليها . هشتم : آنكه چنانچه از افادات أهل اصول و ارباب منطق ، عدم لزوم قيام احد المترادفين مقام آخر ثابت است . همچنان عدم لزوم از افادات اكابر نحويين و لغويين قروم واضح و معلوم ، و از تحقيقات ايشان ظاهر و مفهوم است ، آنفا دانستى كه خالد بن عبد اللَّه الازهرى در « تصريح شرح توضيح » تصريح كرده به آنكه اعتراض صاحب [ 1 ] « مغنى » بر ابن مالك كه قائل است به آنكه « من » كه بعد اسم تفضيل مىآيد ، براى مجاوزت است ، دفع كرده شد به آنكه صحت وقوع مرادف موقع مرادف نمىباشد مگر وقتى كه منع نكند از آن مانعى ، و اين جا منع كرده است از آن مانعى و آن استعمال است ، زيرا كه اسم تفضيل مصاحبت نمى كند از حروف جر مگر « من » را خاصه ، و اين افاده دلالت صريحه دارد بر آنكه قيام احد المرادفين مقام آخر على سبيل الكلية و العموم نيست ، بلكه در بعض مواضع يكى از مرادفين مقام آخر قائم نمىشود بسبب مانعى .

--> [ 1 ] صاحب ( مغنى ) : ابن هشام عبد اللَّه بن يوسف بن احمد الحنبلي النحوي المتوفى سنة ( 761 ) ه .