قوله تعالى : لا تَسْجُدُوا لِلشَّمْسِ وَ لا لِلْقَمَرِ وَ اسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي خَلَقَهُنَّ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ [ 1 ] . و قوله تعالى : أَلَّا يَسْجُدُوا لِلَّهِ الَّذِي يُخْرِجُ الْخَبْءَ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ يَعْلَمُ ما تُخْفُونَ وَ ما تُعْلِنُونَ [ 2 ] . و ديگر آيات بسيار دلالت بر انحصار سجده مىكند در حق خالق توانا كه داناى پنهان و آشكار است ، خصوصا در شريعت مصطفوى و تمسك به سجده ملائكه براى آدم عليه السّلام در اين مقام نهايت بى جا است كه احكام آدمى را بر احكام ملائكه قياس نتوان كرد ، و همچنين تمسك بسجود اخوهء يوسف براى يوسف كه اول سجود مصطلح نبود دوم تمسك بشرايع من قبلنا وقتى درست مىشود كه در شريعت نسخ آن نيامده باشد و اين حكم بلا شبهه در شريعت منسوخ است و الا احق و اولى به اين تعظيم حضرت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و حضرت امير عليه السّلام و سبطين عليهما السلام و ديگر ائمه شدند نه شاه عباس و شاه طهماسب ] - انتهى [ 3 ] سبحان اللَّه ! شاه صاحب بكذب و بهتان بلا ذكر شاهد و برهان نسبت تجويز سجود براى سلاطين ظلمه باهل حق مىنمايند و بناى كمال تشنيع بر آن مىگذارند و از اين سجود ثعلب كه از اكابر ائمه سنيّه است و عدم انكار حربى و امثال آن كما لا يخفى على ناظر النزهة خبرى بر نمىدارند .

--> [ 1 ] سوره فصلت : 37 . [ 2 ] سوره النمل : 25 . [ 3 ] تحفه اثنا عشريه ص 395 - 396 .