في معناه قال ثعلب [ 1 ] : ما لابراهيم و غرائب الحديث ! رجل محدث ثم حضر مجلسه فلما حضر المجلس سجد ثعلب و قال : ما ظننت ان على وجه الارض مثل هذا الرجل ] [ 2 ] . ابراهيم حربى از سجده كردن در مقابلش منع نمىكرد از ملاحظهء اين عبارت ظاهر است كه ثعلب هر گاه حاضر مجلس ابراهيم حربى گرديد سجده نمود و انكارى بر اين فعل نقل نكرده‌اند ، پس ابراهيم هم مجوّز سجدهء مجلس خود باشد و كمال شناعت سجده براى غير خالق از افادات شاه صاحب در اوائل باب نهم همين كتاب « تحفه » ظاهر است حيث قال : و هر چند اهل سنت هم در مسائل فقهيه با هم مختلف شده‌اند ، لكن هر يك متمسك به قرآن و احاديث و آثار است طرق متنوعه در فهم معانى و علل شرايع موجب اختلاف اينها گرديده بخلاف اين گروه كه اصلا شرايع مختصه ايشان با اسلوب قرآن و حديث مانند نيست گويا شريعت يهوديت يا نصرانيت است يا بيدانت و شاستر هنود است يا دساتير صابئين است . و چون اين مبحث بغايت تطويل مىخواهد ناچار نمونه از خروارى و اندكى از بسيارى در اينجا ذكر مىنمائيم كه العاقل تكفيه الاشارة ] . . . الى ان قال : هفتم تجويز سجود براى سلاطين ظلمه كه آخوند باقر مجلسى و ديگر علماى ايشان نموده‌اند - كه صريح مخالف قواعد كليات شريعت است .

--> [ 1 ] ثعلب : احمد بن يحيى بن زيد امام الكوفيين في النحو و اللغة توفى ببغداد 291 . [ 2 ] سير النبلاء ج 13 ص 361 ط بيروت .