( وَ الَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذابٌ عَظِيمٌ ) [ 1 ] . و قسم دوّم آن است كه در كتب شيعه و اهل سنّت بطرق صحيحه ثابت است ، و اين قسم البتّه جواب طلب است ، چنان كه شيعه و اهل سنّت هر دو متصدى جواب آن شده‌اند ، شريف مرتضى در ( تنزيه الانبياء و الائمة ) از علماء شيعه و ابن حزم در كتاب ( الفيصل ) از علماء اهل سنّت بسيارى را از اين مطاعن دفع نموده انتهى [ 2 ] . ابن حزم قادح بخارى از اعلام اهل سنت است از اين عبارت ظاهر است كه ابن حزم حسب تصريح مخاطب از علماء اهل سنّت است ، و مخاطب دفع او مطاعن جناب امير المؤمنين عليه السلام را افتخارا ذكر مىكند ، و در ما بعد مىداني كه ابن تيميّه قول ابن حزم را متضمن حصر فضائل جناب امير المؤمنين عليه السّلام در حديث منزلت و حديث خيبر ، و حديث ان عليا لا يحبّه الّا مؤمن و لا يبغضه الّا منافق ، و حكم به وضع سائر احاديث كه اهل حق تعلّق به آن مىكنند ، در مقام مناظره اهل حق نقل كرده ، ردّ جميع فضائل آن حضرت غير ما ذكر خواسته ، و نيز بمزيد جسارت و خسارت قدح و جرح ابن حزم در حديث غدير بالخصوص هم نقل كرده . و مولوى حيدر على در ( منتهى الكلام ) بعد از ادعاى اين معنى كه اتباع قياس در مذهب ابو حنيفه كمتر است گفته : و مؤيد اين معنى است آنچه محقق دهلوى قدس سره در شرح ( سفر السعادة ) از اكابر نقل مىكند كه امام حافظ ابو محمد بن حزم گفته : كه

--> [ 1 ] سورة النور : 11 . [ 2 ] تحفه اثنا عشريه ص 468 .