آمده مطالعه كند مىداند كه در فن كلام سيما در مبحث امامت از صدر اسلام تا كنون أحدى بدان منوال سخن نرانده ، و بر آن نمط تصنيف نپرداخته ، و الحق مشاهد و عيان است كه اين احاطه و اطلاع ، وسعه نظر و طول باع نيست جز بتأييد و اعانت حضرت إله ، و توجه سلطان عصر روحنا فداه . در سالى كه با برادر عالم جليل خويش از هندوستان به زيارت اعتاب عاليه عليهم السلام مشرف گشتند با علماى عظام ملاقات مختبرانه كردند و از بين ايشان شيخ ما محدث عليم ثقة الاسلام نورى نور اللَّه مرقده را به حكم هم مشربى پسنديدند ، و أبواب دوستى ما بين ايشان مفتوح گرديد ، و از آن ببعد يكديگر را بمكتوب ياد مىكردند . تا آنكه در سال 1306 قمرى ظاهراً جناب سيد از دنيا رفت ، و باجداد طاهرين خود پيوست رضوان اللَّه عليه لكن بمفاد : زنده است كسى كه در ديارش * ماند خلفى بيادگارش جناب مىرسيد ناصر حسين خلف آن بزرگوار ، كه در جميع آنچه ذكر شد از علوم و كمالات وارث آن پدر و ثانى آن بحر زخار . ان السرى إذا سرى فبنفسه * و ابن السرى إذا سرى اسراهما زحمات پدر را نگذاشت هدر رود و مانند پدر ماجد خويش مشغول تتميم عبقات است ، و تا به حال چند جلد هم مبيضه فرموده و طبع شده . ترجمه مير حامد حسين از اعيان الشيعة مرحوم مجاهد امين سيد محسن عاملى قدس سره در ( اعيان الشيعة ) ج 18 ص 371 گويد : السيد امير حامد حسين . . . . كان من أكابر المتكلمين الباحثين عن اسرار الديانة ، و الذابين عن بيضة الشريعة ، و حوزة الدين الحنيف ، علامة نحريراً