اطلاع و طول باع و مزيد فضل و غايت نبل ملّا على متّقى بر متتبّع مخفى نيست . از ملاحظهء ( اخبار الاخيار ) عبد الحقّ دهلوى ظاهر است ، كه از مشاهدهء آثار خير او از تأليف و غير آن عقل حيران مىشود ، و بجزم حكم مىكند كه اينها بى توفيق كامل و بركت شامل كه ناشى از كمال مرتبهء استقامت ، و رسوخ درجهء ولايت باشد وجود نگيرد . و نيز از آن ظاهر است كه شيخ ابو الحسن بكرى گفته : ( للسيوطى منّة على العالمين ، و للمتّقى منّة عليه ) . و نيز از آن واضح است كه در فهم دقايق ، و استنباط معانى و نكات ، بمرتبهء رسيده بود كه علماء كبار كه در ديار شريف حرمين محترمين بودند غير از تحيّر و تحسين نمىنمودند . و نيز از آن ظاهر است كه شيخ ابن حجر مكّى كه در زمان خود اعظم فقهاء ، و اعلم علماء بود ، و در ابتداى حال استاد شيخ بود ، اگر در معناى بعض احاديث متوقف و متردد شدى از شيخ على متّقى بواسطهء پيغام استفسار مىكرد كه اين حديث را در تبويب جمع الجوامع در كدام باب نهاده ، تا بقرينه و قياس آن بمعنى حديث پى مىبرد ، و بارها خود را نسبت به خدمت على متّقى تلميذ مىخواند . و نيز از آن واضح است كه جميع مشايخ و اكابر آن وقت بكمال فضل و ولايت وى معترف ، و در رعايت تعظيم و تكريم وى متّفق بودند [ 1 ] . و از ( سبحة المرجان ) تصنيف غلام على آزاد بلگرامى عيان است كه على متّقى از اعاظم اولياء و اكابر اتقياء است ، تتلمذ كرد بر شيخ حسام الدين ملتانى

--> [ 1 ] اخبار الاخيار ص 294 ط دهلى 1270 .