فصيحا مفوها . مات بنيسابور فى ربيع الآخر سنة تسع بتقديم التاء و عشرين و خمسمائة [ 1 ] . و مصطفى بن عبد اللَّه القسطنطينى الشهير بحاجى خليفه و الكاتب الچلبى در ( كشف الظنون ) در ذكر ( صحيح مسلم ) گفته : و شرح غريبه للامام عبد الغافر بن اسماعيل الفارسى المتوفى سنة تسع و عشرين و خمسمائة سماه ( المفهم فى شرح غريب مسلم ) [ 2 ] . و هر گاه چنين حافظ جليل الشأن ، و ماهر حاذق ، و فقيه بارع ، و عالم نبيه كه صاحب فنون ، و اديب كامل ، و فصيح مفوّه ، كه امام در حديث و عربيّت بوده ، و در سنّ پنج سالگى اعتقاد سنّيه آموخته ، و از ابو المعالى جوينى فقه و خلاف فرا گرفته ، و كتب مفيده تصنيف كرده ، تلميذ حسكانى باشد ، و بمدح و ثناء حسن او را ياد كند ، نهايت جلالت و عظمت و اعتبار و افتخار حسكانى مبرهن گردد . از عجائب شرور آنست كه جناب مخاطب از افادات و تحقيقات اسلاف خود اطلاعى نداشته ، مثل صاحب دراسات كه هم طبقهء او بوده ، و به خدمت والد ماجدش رسيده ، و او را بشيخنا در دراسات تعبير مىكند ، حظّى از تيقظ

--> [ 1 ] طبقات فقهاى شافعيه اسدى ص 43 الطبقة الرابعة عشر . [ 2 ] كشف الظنون - ص 558 - .