موت ، بنابراين تحقيق ، عبارت است از قطع علاقهء روح و نفس از بدن ، و سبب موت عبارت است از اضمحلال و تلاشى بدن كه در اين صورت ، موت ، باعث قطع علاقهء نفس است . و چون نفس ، ذاتا از ماده مبرّا است ، قوهء فساد و اضمحلال در آن نيست و بسيط است ( غير مركّب از ماده و صورت ) به فساد بدن ، فانى نمىشود و باقى است . حكماى مشّاء و اشراق به تجرد روح و نفس ناطقه از مادهء جسمانى معتقدند و نفس را اصطلاحا به حسب حدوث ، جسمانى و به اعتبار بقا ، روحانى مىدانند ، و از آن به : « جسمانيّة الحدوث و روحانيّة البقاء » تعبير نموده‌اند كه به واسطهء فساد