مجرد تام ) جهت اتحاد برقرار شود ، و اصولا موجود مجرد امرى كه به حسب جوهر وجود ، مجرد تام است ، قبول وجود دنيوى ننمايد و معرض تغييرات و انفعالات ارادات متجدد و علوم حصولى متدرجة الوجود و محل صور حادث و زايل ، قرار نمىگيرد ، لذا يكى از اشكالاتى كه بر اين مطلب واقع است همين اشكال خواجه بر حكيم نحرير معاصر خود شمس الدين خسروشاهى است . فخر رازى [ 1 ] در تقرير اشكال سوم بر كلام شيخ گويد :

--> ( 1 ) ر . ك : اشارات ، ج 3 ، ص 289 - 292 .