است نسخه‌هاى مراجعه نشدهء ديگرى از درّهء فاخره باشد كه اين حواشي إضافي در آنها ديده شود ، وبا وجود آنكه احتمال دارد بعضي يا همهء اين حواشي از خود جامى بوده باشد ، در چاپ حاضر حواشي ما خود را به 45 حاشيهء مندرج در نسخهء يهودا 3872 محدود كرده‌ايم . بايد گفت كه هريك از 45 حاشية لا أقل در دو نسخهء ديگر موجود است ، به استثناى حاشيهء شمارهء 25 كه تنها در يك نسخهء ديگر ديده مىشود . ولى چون اين حاشية در شرح لأرى نقل شده ، شكّى در اصالت واعتبار آن نمىرود . مقايسه‌اى از قرائتهاى متنوّع در 33 حاشيهء اصلى اين مطلب را آشكار مىسازد كه 18 نسخه‌اى كه آنها را در بردارد ، در دو گروه متمايز قرار مىگيرد . گروه نخستين مشتمل است بر عامّ 9276 وعقائد تيمور 393 وبخارا 7 - 427 وتصوّف 300 ويهودا 3872 . گروه ديگر مشتمل است بر حكمت 24 و or . oct . 1854 ووارنر or . ( 3 ) 702 ويهودا 5373 . چهار نسخه از نسخه‌هاى باقيمانده يعنى لوت 670 ومجاميع طلعت 217 ومجاميع تيمور 134 ويهودا 3049 را نه مىتوان در يكى از اين دو گروه جا داد ، ونه مىشود خود آنها را در گروه يا گروههايى قرار داد . شمارهء حواشي در پنج نسخهء ديگر چندان كم است كه براي استفادهء از آنها در مقايسهء قراءتها مختلف شايستگى ندارد . چون در ميان اين 18 نسخه تنها يهودا 3872 ووارنر or . ( 3 ) 702 هر 33 حاشية را دارند ، امكان آن نبوده است كه يك نسخه را در تثبيت متنهاى همهء 33 حاشية مورد استفاده قرار دهيم . بنا بر قاعده‌اى كلّى ، براي هر حاشية چهار نسخه را با يكديگر مقابله كرده‌ايم . اين نسخه‌ها عبارت است از يهودا 3872 ووارنر or . ( 3 ) 702 ، كه هريك نمايندهء يكى از دو گروه است ، ويك نسخهء ديگر از هريك از گروههاى گزيده در ميان نسخه‌هايى كه آن حاشيهء مورد نظر را در برداشته است . از حاشيه‌هاى الحاقى ، شماره‌هاى 5 و 13 هريك در هفت نسخه موجود است . شش نسخه ، يعنى عقائد تيمور 393 وبخارا 8 - 427 ومجاميع طلعت 271 وتصوّف