حجاب براي ايشان نتيجهء پايدار دارد ، وبيرون رفتن ايشان از خانه كم زيانتر نيست از وارد كردن كسى كه در مورد ايشان اطمينانى به أو نيست ، اگر مىتوانى كارى كن كه زنان مردان ديگر را نشناسند ، وزن را بر آنچه به أو مربوط نيست مسلّط مگردان ، زيرا زن همچون گياهى است خوشبو نه انساني قهرمان ، ودر بزرگداشت أو از آنچه در حدّ اوست تجاوز مكن ، أو را به طمع مينداز كه واسطهء ديگران شود ، واز اظهار غيرت وبدگمانى در آن جايى كه نبايد چنين باشى ، بپرهيز زيرا اين كار ، زن خوب را به نادرستى وزن درستكار وپاك را به بدانديشى وامىدارد . براي هر يك از زيردستانت كارى را تعيين كن كه أو را نسبت به همان كار مؤاخذه كنى ، زيرا اين روش بهتر است تا اين كه كسى از آنها وظيفهء خود را به ديگرى وانگذارد . وخويشاوندانت را گرامى بدار ، زيرا آنان به منزلهء بال وپر تو هستند كه بدان وسيله پرواز مىكنى وأصل نسب تو هستند كه به آنها باز مىگردى ودست قدرت تو هستند كه به وسيلهء ايشان به دشمن حمله مىبرى . دين ودنيايت را به امانت نزد خدا مىسپارم ، وبهترين مقدّرات را هم در اين دنيا وهم در عالم آخرت براي تو از خداوند درخواست مىكنم . اگر خواست أو بر اينها تعلق بگيرد . » . [ شرح ] ( 62540 - 62524 ) در اين بخش توجه دادن به چند لطيفه از لطايف حكمت واخلاق پسنديده است : اوّل : امام ( ع ) ، مطلق روزى را به دو قسم ، جسته وجوينده تقسيم فرموده ومقصود از روزى جسته آن است كه در قضاى الهى نرفته است كه روزى اوست ، وهدف از روزى جوينده آن است كه خداوند مىداند كه آن روزى متعلّق به اين شخص است وناگزير بايد به أو برسد . واحكام اين دو قسم روزى را به خاطر رعايت اختصار چون واضح بوده است بيان نكرده است . ودر حقيقت فرموده است : امّا روزيى كه تو آن را مىجويى وبه أو نمىرسى ، چون در قضاى الهى