نهايى فرود آيد ، تا بدان وسيله قرارگاهش بهشت باشد ، وآن منزلي را كه قصد سكونت در آنجا را دارد ، به وسيلهء آماده كردن خود ، آماده سازد . بعضي كلمهء يوطّئ را يوطّن بان خوانده‌اند ، يعنى آنجا را وطن خود قرار دهد . ( 61530 - 61505 ) مطلب پنجم : توجّه دادن بر دعا وتشويق به آن است ، وسرّ مطلب توجه دائم به عظمت آفريدگار وبريدن از غير اوست ، چه أو منشأ هر چيز دوست داشتنى وبخشندهء هر چيز دلخواهى است . وبه وسيلهء چند مطلب تشويق به دعا فرموده است : اوّل : گنجهاى آسمانها وزمين در دست اوست ، اين قسمت به منزلهء صغراست وكبرا در حقيقت چنين است : هر كس كه گنجها به دست أو باشد ، از هر كس براي رغبت ودل بستن سزاوارتر است . دوّم : أو خود اجازهء دعا ودرخواست داده وعهده‌دار أجابت شده وفرموده است : وَقالَ رَبُّكُمُ « 14 » اين در حقيقت صغراى قياس است وكبراى آن نيز مثل مورد اوّل در تقدير است . سوّم : حق تعالى خود ، به مخلوق فرمان داده است كه از أو بخواهند تا به آنها مرحمت نمايد ، در اين آية وَسْئَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ « 15 » وهمين طور دستور داده است ، از أو طلب رحمت كنند تا بديشان رحم كند . توضيح اين كه بخشش روزى ، رحمت ، وهر فضيلتى از جانب أو ، تنها پس از آمادگى به وسيلهء اخلاص در طلب وتقاضاى بخشش وأمثال اينها فرآهم مىآيد ، همان طورى كه در جاى خود ثابت شد ، [ اين مطلب به منزلهء صغراست ] ودر حقيقت كبرا چنين است : وهر كسى كه چنين باشد پس بايد از أو درخواست وتقاضاى بخشش كرد .

--> ( 14 ) سوره مؤمن ( 40 ) آية ( 60 ) يعنى بخوانيد مرا تا أجابت كنم شما را . ( 15 ) سورهء نساء ( 4 ) آية ( 32 ) يعنى : از فضل خدا درخواست كنيد .