ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )

13

شرح نهج البلاغة ( فارسي )

داده‌اند ، به لذّتهاى خيالي ناپايدار نفروشد . لفظ فروش استعاره است . ( 60313 - 60303 ) پانزدهم : در بارهء آنچه آگاهى ندارد سخن نگويد . زيرا لازمهء سخن گفتن بدون آگاهى ، صفات ناپسند دروغ وجهالت است ، وباعث نكوهش انسان مىشود . اين گفتار نظير سخن پيامبر ( ص ) است به بعضي از اصحابش كه فرمود : « چگونه خواهى بود ، آن گاه كه در ميان جمعى از مردم فرومايه بمانى كه وفا وامانت از بين آنها رفته باشد واين چنين بگردند - انگشتانش را داخل هم كرد - راوي مىگويد : عرض كردم : يا رسول اللّه ! شما وظيفهء مرا تعيين كنيد . فرمود : آنچه را خوب مىدانى انجام بده وآنچه را آگاه نيستى نپذير ، ومبادا از حدّ خود تجاوز كنى . وهمچنين ، اين عبارت كه فرمود : وسخنى را كه موظّف به گفتن آن نيستى ، نظير اين گفتهء پيامبر ( ص ) است : از محسّنات اسلام هر شخص ، خوددارى أو از سخنى است كه به أو مربوط نيست . ( 60329 - 60314 ) شانزدهم : از حركت در راهى كه ترس از گمراهى دارد ، خوددارى كند ، مقصود توقّف در برابر كارهاى شبهه ناك وشتاب نداشتن در حركت از طريقي است كه انجاميدن آن به حق مورد ترديد است ، زيرا ايستادن ودقّت كردن أو براي جستجوى حقيقت تا اين كه راه برايش روشن شود بهتر است از بيراهه رفتن وارتكاب عملي كه خطر گمراهى در آن باشد . ( 60346 - 60330 ) هفدهم : با رفتار وگفتار خود امر به معروف ونهى از منكر كند ، واز زشتكار تا حدّ امكان فاصله گيرد ، واين كار از جمله واجبات كفايى است ، وگردش نظام جهان بر محور امر به معروف ونهى از منكر است . از اين رو قرآن كريم وسنّت پيامبر ( ص ) پر از دستور به امر ونهى است ، وبا اين عبارت مقام أو را تا آنجا بالا برده است كه مىفرمايد : تا در زمرهء امر ونهى كنندگان باشى زيرا آنان از اولياى شايستهء خدايند كه دل هواي در زمرهء ايشان بودن را دارد . ( 60352 - 60347 ) هيجدهم : در راه خدا ، با دشمنان دين خدا آن طور كه شايسته است ،