حق تعالى تمام است . 4 - هيچ سودى نمىتواند بدست آورد مگر خداوند أو را بهره‌اى دهد ووسيله آن را برايش فرآهم كند . 5 - بالآخرة خويشتن را از هيچ زيانى نمىتواند نگاه دارد جز اين كه خداوند أو را از آن زيانها نگاه دارد . ( 50978 - 50958 ) امام ( ع ) پس از اقرار بر اين همه ناتوانى از درگاه خداوند متعال درخواست عفو وبخشندگى كرده در جملات بعد ، از چند چيز به أو پناه مىبرد : الف : با داشتن خدايى غنّى بالذات وبىنياز مطلق ، محتاج ونيازمند به ديگران باشد . ب : با آن كه هدايت واقعي وخلل ناپذير خداوند سر تا سر عالم هستى را فرا گرفته ، به ضلالت افتد وراه به جايى نبرد . ج : در حكومت خداوند ، وسلطنت أو كه همه جا ظاهر است ، مورد ظلم وستم واقع شود . د : ونيز از اين كه مغلوب شود با آن كه فرمان حق بر همه چيز غالب است . ( 50994 - 50979 ) در قسمتى از اين خطبه دعا كرده واز خدا خواسته است كه روح وجان أو را نخستين كريمه‌اى قرار دهد كه از أو به وسيلهء مرگ خواهد گرفت ، ومنظور از كرايم ، قواى نفساني وحواس جسماني واعضاى بدني اوست ( چشم ، گوش ، زبان ، دل ، دست وپا ، وغيره ) . با چنين دعايى از خداوند مىخواهد كه تا هنگام وفات نيروهاى روحاني وجسماني أو را سالم نگه داشته وبه أو توفيق بهره‌مندى از آنها را عنايت فرمايد ، وپيش از اين كه قوا واعضاى أو از كار بيفتند ، روحش از أو گرفته