مىرسد بيان مىفرمايد : وآنها بر دو قسم است : زبانى وقلبي : 1 - وعدهء پاداشهاى عظيمى كه خداوند با زبان پيامبران خود به أطاعت كنندگان داده وآنان را ستايش فرموده ، وبه آنان مژدهء بهشت ورضوان داده است ، وخود اين نويدها انسان را در راه انجام دادن أطاعت وعبادت خدا تقويت وكمك مىكند . 2 - كمكهايى كه از ناحية اطمينان وآرامش قلبي براي أو پيدا مىشود همان آمادگى وجودي أو براي عبادت وآگاه شدن به اسرار علم الهى وكشف حقايق از كتاب خداوند مىباشد چنان كه مىفرمايد : « أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ « 3 » . » ، ونيز مىفرمايد : « . . . كَذلِكَ لِنُثَبِّتَ بِهِ فُؤادَكَ وَرَتَّلْناهُ تَرْتِيلًا « 4 » . » بطور كلى آيات قرآن از يك طرف انسان را از عقوبت وكيفر كارهاى ناپسند بر حذر مىدارد واز طرفي با بيان پاداشهاى اعمال نيك ، دل آدمي را از غير خدا مىكند وبه آرامشى كه در سايهء قرب الهى به سبب أطاعت وعبادت به دست مىآيد وأدار مىكند . ( 50736 - 50731 ) فيه كفاء لمكتف وشفاء لمشتف ، معناى اين عبارت چنين است : هر كس طالب كمالات نفساني وشفاى بيماريهاى درونى وخصوصيات اخلاقى است ، بداند كه اين سخن أو را كفايت ودردهاى أو را درمان مىسازد . امام ( ع ) پس از گواهى دادن به عدل الهى وتنزيه پيامبر وتشويق انسانها به عبادت پروردگار متعال ، ويژگيهاى بندگان خدا را كه حافظان علم واسرار آفرينش أو هستند بر شمرده تا شنوندگان راه آنها را گرفته وهمراه آنان باشند . در اين مورد ده صفت براي ايشان بيان فرموده است كه عبارت است از :

--> ( 3 ) سوره رعد ( 13 ) قسمتى از آية ( 27 ) يعنى : آگاه باشيد كه تنها با ياد خدا دلها آرامش مىيابد . ( 4 ) سوره فرقان ( 25 ) قسمتى از آية ( 31 ) يعنى : . . . ما قرآن را اين چنين نازل كرديم تا قلب تو را به آن محكم گردانيم وآيات خود را بر تو با ترتيبي روشن مرتّب كرديم .