لغت « مضمار » براي مكاني كه در آن ، أسب را اين چنين لاغر مىكنند نيز به كار مىرود ( سباق ) : مصدر باب مفاعله وبه معناى مسابقه ( از يكديگر پيشى گرفتن ) است وممكن است جمع « سبقه » باشد همانند « نطاف » جمع « نطفه » « 1 » ويا اين كه جمع سبقه باشد ، مثل « حجال » كه جمع « حجله » است يا جمع « سبق » باشد مانند : « جمال » كه جمع « جمل » است وهر سه شكل ( سبقه ، سبقه ، سبق ) به معناى جايزه‌اى است كه براي برندهء مسابقه قرار داده مىشود خواه مال باشد يا عزّت وافتخارى كه باعث سربلندى أو گردد . ( منيّة ) : به معنى مرگ است ( بؤس ) : كمال نياز واحتياج ( تحرزون ) : نگهدارى مىكنيد [ ترجمه ] از خطبه‌هاى آن حضرت است كه در بيوفايى دنيا وتوجّه دادن مردم به آخرت ايراد شده است . « پس از ستايش خداوند متعال ودرود بر رسول گرامى اسلام ، مسلم است كه دنيا بر شما پشت كرده وبدرود خود را اعلام مىدارد ، وآخرت رو به سوى شما آورده ، ورود خود را اطّلاع مىدهد . بنا بر اين امروز ، روز رياضت ورنج وعبادت ، وفردا هنگام سبقت گرفتن به سوى بهشت است . آن كه در مسابقه عمل نيك جلو افتد ، بهشت را پاداش مىگيرد ، وآن كه عقب ماند . پايان كأرش جهنم است . آيا توبه كننده‌اى نيست تا پيش از فرا رسيدن مرگش توبه كند ؟ وآيا عمل كنندهء بخيرى نيست ؟ كه براي روز دشوار قيامت هم اكنون دست به كار شود ؟ ! به هوش باشيد ، شما در روزگار اميدوارى هستيد ، كه در پس آن مرگ وگرفتارى است ، پس آن كس كه در روز اميدوارى براي روز گرفتاريش عمل كند ، عملش به أو سود مىبخشد ، ومرگش به أو زيان نمىرساند وهر كس پيش از فرا رسيدن مرگش در عمل كوتاهى كند ، عمل نكردن موجب خسران مىشود ، واجلش به أو زيان وارد مىكند . آگاه باشيد ، در روزگار خوشى براي خدا با خضوع عمل كنيد ، چنان كه در أيام گرفتارى از روى ناچارى عمل مىكنيد . بدانيد كه من هيچ

--> ( 1 ) در متن شارح ، نظفه ونظاف نوشته شده ولى ظاهرا بايد نطفه ونطاف باشد چون صورت أول در فرهنگها ديده نشده ولى صورت دوم وجود دارد ظاهرا غلط چاپى است .