برخى ديگر از روايات كه عموم محدثين غير شيعه نقل كرده‌اند ، حكايت دارد ، كه امام ( ع ) شش ماه تمام از بيعت با أبو بكر خوددارى كرد وپس از درگذشت حضرت زهرا ( س ) « 7 » با ميل ورغبت بيعت كرد . در دو كتاب صحيح مسلم وبخارى چنين روايت شده است : افراد با شخصيّت در زندگى حضرت فاطمه ( س ) با آن حضرت رفت وآمد داشتند ، پس از وفات حضرت زهرا ( س ) بزرگان صحابه رفت وآمد خود را از خانهء آن بزرگوار قطع كردند . علي ( ع ) از منزل بيرون آمد وبا أبو بكر بيعت كرد . خلاصهء گفتار ، اختلاف نظر صحابه ، پس از وفات رسول خدا ( ص ) وپيشآمد سقيفهء بنى ساعده وچگونگى حال مؤمنان ( ع ) روشن است . وخردمند هرگاه تعصّب را كنار گذارد واز پيروى هواي نفس دست بردارد ، ودر بارهء رواياتى كه در اين مورد نقل كرده‌اند دقت كند ، اختلاف يا اتّفاق صحابه را در اين موضوع خواهد دانست . وضمنا متوجّه مىشود كه علي ( ع ) به رضايت بيعت كرده است يا به اجبار ! ونيز آگاه مىشود ، كه امام ( ع ) از روى ناتوانى در برابر مخالفان مقاومت نكرده است يا اختيار ! ولى در اين نوشته ، جز تفسير وتوضيح فرموده حضرت قصد ديگرى نداريم وپرداختن به أمور ديگر ، سبب زيادى كلام وطولانى شدن مطلب وبيرون رفتن از مقصود خواهد شد . كسى كه بخواهد حقيقت امر را دريابد لازم است كه به كتابهاى تاريخ مراجعه كند . امام ( ع ) در ادامهء شكايت از رفتار مردم وپيشآمدهاى ناگوار ، به يك موضوع زشت ونامتناسب نسبت به شؤون اسلامى براي روشن شدن أفكار وتوضيح وتفسير بيشتر مطلب قبل اشاره مىكنند مىفرمايند :

--> ( 7 ) به عقيدهء أهل سنّت حضرت زهرا ( س ) شش ماه پس از فوت حضرت رسول ، وفات يافته است .