قسمت سوم خطبه وَلَمْ يُبَايِعْ حَتَّى شَرَطَ أَنْ يُؤْتِيَهُ عَلَى الْبَيْعَةِ ثَمَناً - فَلَا ظَفِرَتْ يَدُ الْبَائِعِ وَخَزِيَتْ أَمَانَةُ الْمُبْتَاعِ - فَخُذُوا لِلْحَرْبِ أُهْبَتَهَا وَأَعِدُّوا لَهَا عُدَّتَهَا - فَقَدْ شَبَّ لَظَاهَا وَعَلَا سَنَاهَا - وَاسْتَشْعِرُوا الصَّبْرَ فَإِنَّهُ أَدْعَى إِلَى النَّصْرِ ( 6070 - 6033 ) [ لغات ] ( خزيت ) : خوار ، سبك ، بىارزش ( اهبه ) : توان رزمى بوجود آوردن ، امكانات فرآهم كردن . ( شبّ لظاها ) : آتش جنگ برافروخته شد . شبّ به صورت فعل معلوم به معنى بالا رفتن شعله‌هاست . ( سنّا ) : با الف كوتاه به معنى درخشش است . ( أعدّوا ) : آماده شويد . ( عدّة الحرب ) : وسايلى كه براي جنگ آماده مىشود . ( شعار ) : لباس زيرين ، زيرپوش ومشابه آن . [ ترجمه ] « عمرو عاص تا فرمان حكومت مصر را از معاوية دريافت نداشت با وى بيعت نكرد . دست بيعت كننده پيروز مباد وخيانت پيشهء خريدار خوار وذليل باد . ساز وبرگ جنگ آماده سازيد وخود را براي پيكار دشمنان مهيا كنيد ، زيرا آتش جنگ افروخته شده وشعله‌هاى آن بالا گرفته است ، پايدارى وشكيبايى پيشه كنيد كه صبر وشكيبايى بزرگترين سبب پيروزى است » . [ شرح ] ( 6042 - 6033 ) در اين فراز از خطبه امام ( ع ) جريان بيعت عمرو عاص با معاوية را تحليل مىكنند وچنين مىفرمايند : عمرو عاص با معاوية بيعت نكرد مگر آن كه شرط كرد براي بيعتش عوض دريافت دارد . توضيح مطلب اين است كه پس از جنگ بصره أمير مؤمنان ( ع ) در شهر كوفه فرود آمد ونامه‌اى به معاوية نوشت واز وى خواست كه با حضرت بيعت كند واين امر را لازم ومهم دانست . از سوى ديگر معاوية گروهى از مردم شام را به خونخواهى عثمان دعوت