ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )

565

شرح نهج البلاغة ( فارسي )

( 1009 ) 9 - از سخنان آن حضرت است : وَقَدْ أَرْعَدُوا وَأَبْرَقُوا - وَمَعَ هَذَيْنِ الْأَمْرَيْنِ الْفَشَلُ - وَلَسْنَا نُرْعِدُ حَتَّى نُوقِعَ وَلَا نُسِيلُ حَتَّى نُمْطِرَ ( 3572 - 3553 ) [ لغات ] ( المفشل ) : ترس وناتوانى ، در اين جا منظور طلحه وزبير وپيروان آنهاست واين كلام براي نكوهش طلحه وزبير است . [ ترجمه ] « [ طلحه وزبير وياورانشان ] براي ترسانيدن من مانند ابر غريدند وبراي برخورد جرقّه‌اى ايجاد كردند وبا اين حال شكست خوردند ولى ما تا كارى را نكنيم كسى را نمىترسانيم وتا باران نباريم سيل جارى نمىكنيم ( يعنى گفتار وكردارمان يكى است ) » . [ شرح ] ( 3557 - 3553 ) امام ( ع ) لفظ « ارعاد » و « ابراق » را براي ترساندن از جنگ استعاره آورده است ، در مثل گفته مىشود : ارعد الرّجل وأبرق ، يعنى تهديد كرد وترساند . در همين رابطه كميت شاعر گفته است : ارعد وأبرق يا يزيد فما وعيدك لي بضائر « 1 »

--> ( 1 ) مرا تهديد كن وبترسان اى يزيد تهديد تو ضررى به من نمىزند .