ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )

447

شرح نهج البلاغة ( فارسي )

[ فصل پنجم ] وَفَرَضَ عَلَيْكُمْ حَجَّ بَيْتِهِ الْحَرَامِ - الَّذِي جَعَلَهُ قِبْلَةً لِلْأَنَامِ - يَرِدُونَهُ وُرُودَ الْأَنْعَامِ وَيَأْلَهُونَ إِلَيْهِ وُلُوهَ الْحَمَامِ - وَجَعَلَهُ سُبْحَانَهُ عَلَامَةً لِتَوَاضُعِهِمْ لِعَظَمَتِهِ - وَإِذْعَانِهِمْ لِعِزَّتِهِ - وَاخْتَارَ مِنْ خَلْقِهِ سُمَّاعاً أَجَابُوا إِلَيْهِ دَعْوَتَهُ - وَصَدَّقُوا كَلِمَتَهُ وَوَقَفُوا مَوَاقِفَ أَنْبِيَائِهِ - وَتَشَبَّهُوا بِمَلَائِكَتِهِ الْمُطِيفِينَ بِعَرْشِهِ - يُحْرِزُونَ الْأَرْبَاحَ فِي مَتْجَرِ عِبَادَتِهِ - وَيَتَبَادَرُونَ عِنْدَهُ مَوْعِدَ مَغْفِرَتِهِ - جَعَلَهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى لِلْإِسْلَامِ عَلَماً - وَلِلْعَائِذِينَ حَرَماً وَفَرَضَ حَقَّهُ وَأَوْجَبَ حَجَّهُ - وَكَتَبَ عَلَيْهِ وِفَادَتَهُ - فَقَالَ سُبْحَانَهُ وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ ؟ الْبَيْتِ ؟ مَنِ اسْتَطاعَ إِلَيْهِ سَبِيلًا - وَمَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ ( 2194 - 2100 ) [ لغات ] ( يألهون اليه ) : وجد وشوق آنها به خانه شدّت مىيابد . اله در أصل وله بوده وبه معناى از شدّت خوشحالى تحيّر پيدا كردن است . ( سماع ) : جمع سامع وسامر به معناى شنوندگان ( مبادرت ) : شتاب كردن ، سرعت داشتن ( وفادة ) : براي سود ومنفعت ، آمدن ، زيارة [ ترجمه ] « خداوند حج خانهء محترم خود را كه قبلهء مردم قرار داد بر شما واجب گردانيد ، حج گزاران با عشق فراوان مانند چهار پايان تشنه بدان وارد مىشوند . وهمچون اشتياق كبوتران به جايى كه آب ودانه خورده‌اند بدان پناه مىبرند . خداوند سبحان آن خانه را علامت تواضع مردم وعظمت خود واعتراف آنان به اين عظمت قرار داد . از ميان مردم شنوندگانى را برگزيد كه دعوت أو را أجابت وسخن وفرمان أو را تصديق كردند ودر جايگاه أنبيا ايستادند وهمچون فرشتگانى كه عرش خدا را طواف مىكنند به دور كعبه مىگردند در تجارتگاه عبادت خدا سود فراوان مىبرند وبه وعده‌گاه آمرزش خدا مىشتابند واز هم سبقت مىگيرند . خداوند كعبه را نشانه‌اى براي اسلام وحرم براي پناه آورندگان قرار دارد ، حج خانه را واجب واداى حق خود را لازم گردانيد وانجام حج را مقرر كرده وفرمود : فِيهِ آياتٌ بَيِّناتٌ مَقامُ إِبْراهِيمَ وَمَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً وَلِلَّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ مَنِ اسْتَطاعَ « 1 » .

--> ( 1 ) سورهء آل عمران ( 3 ) : آيهء ( 97 ) : رفتن به خانهء خدا از جانب خدا بر مردم واجب است آن كه استطاعت رفتن دارد برود وهر كه كفر ورزد خدا از عبادت جهانيان بىنياز است .