( 2094 - 2073 ) فرموده است : ومباين بين محارمه از نظر اعراب ، اين جمله بر مجرورهاى سابق عطف گرفته شده در معناى كلام وتقدير آن لطفى است وآن اين كه چون محارم جايگاه حكمي است كه حرمت ناميده مىشود معناى جمله به اين ترتيب خواهد بود كه احكام ميان أمور واجب وحرام دور مىزند وسخن امام ( ع ) كه فرمود : وگناهانى كه به آنها وعدهء آتش داده شده است وگناهان صغيره‌اى كه آمرزش آنها ممكن است . توضيحي براي مباين واشاره‌اى است به اين كه أمور حرام در شدّت وضعف تفاوت دارند ، بعضي از آنها به طور اجمال انسان را از رحمت خدا دور مىكند ، مانند قتل كه گناه كبيره است وخداوند تعالى مىفرمايد : وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزاؤُهُ جَهَنَّمُ ، وهمچنين گناهان كبيرهء ديگر مانند ظلم وزنا وغيره . وبرخى قابل آمرزشند مانند قول فقها : « كم فروشى يك دانه گندم وسرقت يك عدد پياز » ومثل اينها كه ممكن است مورد آمرزش قرار گيرد . خداوند تعالى در مورد آمرزش مزبور در قرآن كريم چنين فرموده است : وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالسَّيِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ وَقَدْ « 63 » وديگر آياتي كه در آن وعدهء غفران وآمرزش داده شده است . در آيهء مزبور غفران هر چند به طور عموم شامل همهء گناهان مىشود ولى گناهان صغيره به طريق أولى داخل اين بخشش است . اگر عموم آية را در نظر بگيريم آيهء مزبور شامل گناهان صغيره مىشود . اين كه گناهان صغيره براي بخشش اولويّت دارند به اين دليل است كه هنوز افراط وجود ملكهء نفساني نشدند زيرا در انجام آنها تكرارى صورت نگرفته است ، بر خلاف گناهان كبيره كه جز از نفوس مهيّاى شرّ كه دور از رحمت خدايند سر نمىزند .

--> ( 63 ) سورهء رعد ( 13 ) : آيهء ( 6 ) : همانا پروردگار تو بخشندهء ظلمي است كه انسانها انجام مىدهند .