ابن ميثم البحراني ( مترجم : محمدى مقدم / نوايي )
419
شرح نهج البلاغة ( فارسي )
لوازم آن بودند شباهت داشت ، وبعضي در بارهء نام خدا اعتقاد الحادي داشتند واز حق عدول كرده واسمهايى كه براي خدا شنيده بودند تحريف مىكردند ويا از أسامي خدا مشتقّاتى را ساخته با اندكى تفاوت وبر بتهاى خود مىگذاشتند چنان كه مثلا لات را از اللّه وعزّا را از عزيز ومنات را از منّان مشتق كرده بودند . اين عقيدهء ابن عبّاس در بارهء ملحدان أسامي خداوند است . بعضي ديگر از مفسّران ، ملحدان أسامي خدا را به دروغگويان اسماى خدا تفسير كردهاند . بنا بر اين تفسير هر كس خدا را به نامى بنامد كه عقل آن را نپذيرد ويا كتاب آسمانى به آن تكلّم نكرده باشد ويا اجازهء شرعي بر چنين اسمى نرسيده باشد ملحد در نامهاى خداست . بعضي ديگر به عنوان خدا به غير خدا توجه داشتند مانند دهريّه وغيره از بتپرستان . كلام امام ( ع ) در اين فراز به صورت قضيّهء مانعة الخلوّ به كار رفته است . هنگامى كه عنايت خداوند بعثت پيامبر ( ص ) را اقتضا كرد تا خلق را به راه حق هدايت وآنها را از گمراهى پيشين خود به پيمودن راه مستقيم دلالت وبه بركت نورانيّت حق متعال آنها را از ظلمات جهل نجات داده وارشاد كند ، پيامبر بپاخاست تا با حكمت وموعظهء حسنه وبا بهترين نوع وروش برهاني به راه حق دعوت كند . پس خداوند به روشنايى نور پيامبر ( ص ) زنگار دلهاى خلق را زدود وبه وسيلهء حق وصدقي كه به پيامبر عنايت كرد باطل شيطان را از ميان برد . بنا بر اين زبانهاى به ذكر خدا گويا ، چشمها به معرفت خدا روشن ودين خود را در دورترين بلاد عالم كامل ونعمت خود را به وسيلهء پيامبر بر عموم بندگان تمام كرد . چنان كه خداوند فرموده است : حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَما أُهِلَّ لِغَيْرِ اللَّهِ « 19 » .
--> ( 19 ) سورهء مائده ( 5 ) : آيهء ( 3 ) : امروز دين شما را كامل ونعمت خود بر شما را تمام ودين اسلام را براي شما برگزيدم .