باشد . ونيز پيامبر ( ص ) فرمود : « اگر گناهان شما به بلندى آسمان باشد وپشيمان شويد خداوند بر شما مىآمرزد « 31 » . » بحث دهم - در بيان أموري است كه ممكن است فهم آنها در داستان خلقت آدم مشكل باشد . اوّل - وديعه ووصيّتى است كه در گفته امام ( ع ) آمده واداى آنها را خداوند سبحان از فرشتگان خواسته است . اين فرمودهء امام ( ع ) در مورد وديعه ووصيّت اشاره دارد به آيهء شريفهء قرآن كه خداوند به فرشتگان فرمود : فَإِذا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ ساجِدِينَ * . خداوند تعالى با بيان اين عبارت از فرشتگان پيمان گرفته است وبه انجام اين فرمان آنها را توصيه كرده واداى آن فرمان را از آنها خواسته است همچنان كه امام ( ع ) به اين سخن حق تعالى « اسجدوا لادم » استناد جسته است . دوّم - امام كه فرمود : فاغترّه إبليس منظور از اغتراء اين است كه إبليس به ظاهر براي آدم بزرگى مىخواست ، أو را با التماس به گناه وسوسه كرد وما به خواست خداوند بزودى معناى وسوسه را توضيح خواهيم داد . سوّم - امام كه فرمود « دار المقام » منظور بهشت جاويدان است و « مرافقه الأبرار » اشاره به همنشينى با فرشتگان در محضر حضرت حق دارد . چهارم - شارحان نهج البلاغة در باره اين جملهء امام ( ع ) : « فباع اليقين بشكّه » اقوالى را به طريق زير نقل كرده‌اند . 1 - آدم ( ع ) به چگونگى زندگى خود در بهشت يقين داشت ، ولى نمىدانست كه اگر به دنيا منتقل شود زندگيش چگونه وحالش چطور خواهد بود . إبليس با ادّعاى اين كه خير خواه آدم است أو را به شك انداخت وآدم خير هميشگى را كه

--> ( 31 ) لو علّتم الخطايا إلى السّماء ثمّ ندمتم عليها كتاب اللّه عليكم .