دهد كه سبب نگرانى أو شود به آفرينش پرداخت بدون اين كه مخلوقات سابقه‌اى داشته باشند . هر يك از أشياء را به زمان معيّن اختصاص داد وأشياء متضاد را الفت بخشيد وطبيعت ولوازم هر چيز را به آن بخشيد وآن را همراه أشياء قرار داد ، در حالي كه قبل از آفرينش آنها به حالشان آگاه بود وبه حدود وجودي آنها احاطهء كامل داشت وبه نشانه‌هاى پيوستهء آنها دانا بود . سپس خداوند فضاى بىنهايت را شكافت وأطراف وجوانب آن را باز كرد وطبقات زيرين هوا را آفريد ، ودر آن آبى جارى ساخت كه امواجش متلاطم وارتفاعش زياد وروى هم مىغلتيد وآن را بر پشت باد تند وپر سر وصدا كه هر چيز را از جا مىكند سوار كرد . وبه باد فرمان داد كه آب را از هر سو جمع كرده وباد را بر متراكم كردن آب توانايى بخشيد وآبها را تا حدّ معينى به هم نزديك ساخت ، هوا در زير باد شكافته مىشد وآب از بالاى باد جارى مىگشت ، سپس خداوند سبحان باد ديگرى آفريد كه قدرت بارورى نداشت وهميشه مىوزيد ووزش آن را تند قرار داد ومكان پيدايش وشروعش را دور قرار داد ، سپس به آن باد فرمان داد كه آب انباشته را به حركت در آورد وموج دريا را بر انگيزاند ، پس آن باد آب را مانند جنبانيدن ظرف شير به منظور گرفتن روغنش به هم زد « 1 » ودر فضا تند بر آن وزيد . قسمت بالاى آب را به انتها وقسمت ساكن آن را به متحرّك آميخت تا بالا وپايين آب كاملا مخلوط شد وبر بالاى آن كفى ظاهر ساخت ، سپس آن كف را در فضاى شكافته وجوّ وسيع بالا برد واز آن كف هفت آسمان را آفريد ، ودر زير آسمانها موجى بيافريد آن سان كه ريزش نكند وبر بالاى آن سقف وفضاى وسيع وبلندى قرار داد وبدون ستونى آن را بپاداشت وبدون نگهدارنده‌اى چون ريسمان وميخ آن را منظّم ساخت . سپس آسمانها را با زيور

--> ( 1 ) فمخضته مخض السّقا : در متن خطبهء نهج البلاغة ترجمه فيض الاسلام ، سقا به كسر سين بر وزن كسا آمده وبه معناى مشك يا ظرف شير مىباشد ولى ايشان به نكتهء ظريف آن اشاره نكرده ، نكته اين است كه مشك شير را بشدّت حركت مىدهند تا كرهء آن جدا شود وحضرت ( ع ) بر هم خوردن أمواج وزير ورو شدن آبها وظاهر شدن كف بر روى آب را به حركت مشك شير براي گرفتن كره تشبيه فرموده است وغالب مترجمان سقابه فتح سين به معناى آبكش گرفته‌اند وخالى از لطافت مىباشد . ويراستار