4 ديدگاه مرجئه در مسئلهء امامت 105 . تمامى مرجئه معتقد به امامت فاضل‌اند و امامت مفضول را به هيچ‌وجه روا نمىدانند و گفتهء كسى را كه مىپندارد مردم مىتوانند به خاطر مسأله‌اى كه نگران منشأ تفرقه بودنش هستند ، شخص مفضولى را بر فاضلى ولايت و سرپرستى دهند ، مردود شمرده و معتقدند كه هرگاه اين مشكل در ميان اهل عدالت پديدار شود ، اگر فاضل را رها كرده سراغ مفضول بروند ، عدالتشان از بين مىرود و اين عمل آنان ، خود دليل بر آن است كه خيرخواه امت نبوده و جانب احتياط را رعايت نكرده‌اند و هرگاه اين مشكل از اهل فسق و گناه باشد ، در اين صورت عالمان و عادلان جامعه كه عقد امامت براى امثال آنان منعقد مىشود ، موظف‌اند آنان را موعظه كرده و بهره‌مندى آنان را در سايه حكومت فاضل بيان كنند و ضررهاى دينى و دنيوى را كه به خاطر سرپرستى دادن به مفضول و ترجيح او در امامت بر فاضل متوجّه آنان مىگردد ، به آنان گوشزد كنند . اگر باز هم از رجوع و سر سپردن به تكليف واجب خود سر باز زنند ، بر اهل عدالت است كه عقد امامت را براى فاضل منعقد ساخته و با كسى كه از امامت معزول گشته به جهاد برخيزند . اين عقيده به ابو مروان غيلان و نيز به نعمان بن ثابت ابو حنيفه و جهم بن صفوان نسبت داده مىشود . اينان سران مرجئه و داناترين آنان‌اند .