مردم به‌عنوان خليفه با او بيعت كردند آن حضرت برترين مردم بوده است . اما در مورد جنگ [ جمل ] كه ميان او و طلحه و زبير در گرفت ، توقف كرده و نظرشان اين است كه هر سه در عدالت همتاى يكديگرند ، هرچند حضرت على ( ع ) از آنان برتر است . آنان معتقدند كه انگيزهء آن دو در جنگ با حضرت على ( ع ) براى ما متفاوت نقل شده است . گروهى معتقد بودند كه آنان بدين منظور با وى جنگيدند كه انتخاب وى را براى امامت بدون مشورت مىدانستند ، ازاين‌رو با او جنگيدند تا امامت بر مبناى مشورت استوار شود . اما گروهى را عقيده بر آن است كه طلحه و زبير به اين دليل با آن حضرت جنگيدند كه او قاتلان عثمان را پناه داد و از دستيابى اولياى دم عثمان به آنان جلوگيرى كرد و به گفتهء آنان بر امت واجب است تا امام را از اين عمل زشت بازدارند و اگر دست برنداشت بر آنان لازم است تا او را از امامت عزل كنند . پس اگر خودش از منصب امامت كناره گرفت كه هيچ ، و گرنه بر مردم واجب است كه با او به جنگ برخيزند ! گروه سوم معتقدند كه انگيزهء جنگ آن دو اين بود كه حضرت على ( ع ) آنان را مجبور به بيعت كرده بود و نقل كرده‌اند كه آن دو گفته‌اند ما در حالى بيعت كرديم كه شمشير [ او ] بر گردن‌هاى ما بود و انسانى كه مجبور است ، بيعتش ارزش ندارد و آنكه مردم را به بيعت با خويش اجبار كند ، امام نيست . دستهء چهارم اظهار مىدارند كه اين سخنان ادعايى صرف [ و بىدليل ] از ناحيهء آنان بود و حضرت اين ادعاها را باطل مىدانست . تمامى اين اقوال از اين گروه‌ها گزارش شده است . 90 . آنان همچنين اظهار مىدارند كه راهى براى شناخت بهترين مردم براى عموم وجود ندارد ، زيرا اين شناخت تنها از طريق نقل قابل دستيابى است و اخبار آنان در اين‌باره متفاوت و متناقض است ؛ ازاين‌رو ما به امامت حضرت على ( ع ) گواهى مىدهيم ، زيرا از اصحاب پيامبر ( ص ) عده‌اى كه عقد امامت با بيعت آنان منعقد مىشود با او بيعت كردند . اما دربارهء حضرت على ( ع ) و طلحه و زبير ، توقف كرده ، نه همهء آنان را باهم دوست مىداريم و نه