ناشئ اكبر ( مترجم : على رضا ايمانى )
111
مسائل الامامة ومقتطفات من الكتاب الاوسط ( فرقه هاى اسلامى و مسأله امامت ) ( فارسي )
اعتراض شود كه مگر مسيح ( ع ) كه مرد همان كسى نيست كه هرگز نمىميرد و آنكه به دار آويخته شد ، كسى نيست كه هرگز مصلوب نمىگردد و كسى كه پس از نبودن ، حادث و آفريده شده همان وجود ازلى و هميشگى نيست ، پاسخ مىدهند : آرى ، آنها به جهت ناسوتى عيسى ( ع ) است ، اما او از بعد لاهوتى اينچنين است . صورت سوم امورى است كه آن را شايستهء خداى عز و جل و انسان هردو پنداشتهاند ؛ مانند انجام معجزات و زنده كردن مردگان و راه رفتن بر روى آب و گمان بردهاند كه اين امور كارهاى خداست كه [ در قالب انسان و ] به دست انسان انجام مىپذيرد ، درست مانند كارى كه آتش به وسيلهء آهن [ گداخته ] انجام مىدهد . 20 . مسيحيان همهء انبياى پيشين را قبول داشته ، به تورات و انجيل و كتابهاى عهد عتيق و عهد جديد و نامههاى پولس رسول و داستانهاى پيامبران ايمان دارند و پاداش و كيفر و محشور شدن انسانها با جسم خويش ( معاد جسمانى ) را پذيرفتهاند و به عدل الاهى و آزادى و توان انسان قبل از انجام كار قائل هستند ، به جز گروهى كه از آنان ياد خواهيم كرد . 21 . اين گروه ، با عموم مسيحيان در چند مسئله مخالفت كردهاند : فرقهء « سليحيّه » مسيحيان طرفدار ترك ازدواجاند ، اينان هواداران خود را كه پاىبند به اين امر نبودند ، از ازدواج باز مىداشتند . اين گروه در شهرها اقامت نمىكردند و خود را همانند حواريان مىپنداشتند . 22 . فرقهء ديگر « ملائكيّه » بودند كه اظهار مىداشتند : ما در لباس [ و مقام ] ملائكه هستيم و مىپنداشتند كه فرشتگان به صورت نامرئى نزد آنان آمده و احترامشان مىكنند . 23 . فرقهء « نقالوسيّه » نيز معتقد به ترك ازدواج بودند و مردم را به انجام كارهاى نيك تشويق مىكردند و به نيقالوس كه محضر حواريان را درك كرده بود ، احترام مىگذاشتند . 24 . فرقهء « آدميّه » كسانى بودند كه همانند آدم ( ع ) و حوّا برهنه وارد