. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . غران على * بدانجا كه بد چشمهء منعلى « 1 » ( ؟ ) ز حله بيامد سپاهى گران * به نزديك سلطان ، شه كامران به يارى پسرزادگان رئيس ( ؟ ) * برفتند نزديك سلطان جوليس ( ؟ ) . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . راه عراف * كه كردند از نيزه در كوه كاف سر ، آن سپه بود پور جماد « 2 » * كه بر وى بدى شاه را اعتماد گرفتند بغداد را در حصار * شب و روز بد كوشش و كارزار . . . . . . . . . . . . . . . . آتش انداختند * در آن سوختن رزم را ساختند نمىخواست سلطان عالم كه شهر * بگيرد به زودى به كين و به قهر ز شهر اندرون عشوه دادند تيز * گهى بست « 3 » و گاهى گشادند نيز « 4 » . . . . . . . . . . . . . . . . . . . شد كارزار * سپه بود افزون‌تر از صد هزار گران شد به شهر اندرون خوردنى * ز گردون نبد راه آوردنى به غارت ببردند مانند دود * ز بيرون هرآن ارتفاعى كه بود . . . . . . . . . . . . . . . . . . سلطان خبر * ز كار سليمان بىپا و پر كه با ايلدگز ناگهان يار شد * سپاهش دگربار بسيار شد به همدان بياورد خيلى گران * بر او جمع شد لشكر بىكران . . . . . . . . . . . . . . . . اصلى نداشت * سپه ز اين سخن گوش و گردن فراشت پراكنده‌دل گشت يكسر سپاه * گروهى نهادند سر سوى راه پى خان‌ومان و زن و كودكان * نهفته همىشد يكان و دوگان . . . . . . . . . . . . . . . . . . سودى نبود * ز آتش به‌جز تيره دودى نبود برفتند ميران نشيب و فراز * از آن راه يك تن نگرديد باز چو بىضبط شد كار اندر نهفت * سرافراز سلطان بدان خيل گفت . . . . . . . . . . . . . . . . . . . بيايد ز آب * نشايد در اين كار كردن شتاب چو بشنيد از شاه لشكر سخن * پراكنده گشتند آن انجمن بگفتند فردا نشايد گذشت * شود پر ز مردم در و كوه و دشت

--> ( 1 ) شايد نهر معلى باشد ؛ برابر نهر معلى منجنيق‌ها نهادند . راحة الصدور ، 267 . ( 2 ) پسران مظفر الدين جماد رسيدند . راحة الصدور ، ص 267 . ( 3 ) پست ( 4 ) نر