ز بالا كشيدند پرده به زير * يكى چون پلنگ و يكى همچو شير . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * كه از ناگه آمد قيامت پديد از اين‌گونه خواهد بدت رستخيز * يكى اندرآمد به دو گفت خيز ببردند آن پير مظلوم را * نكوهيم اين اختر شوم را . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * نشستند گردش بسى تيره‌راى ببردند او را به جايى دگر * گرفتند و بستند ، خونين‌جگر مقام پسر سخت ناپاك بود * به جاى كله بر سرش خاك بود . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * چو با او جهان گشت پركين و خشم چو ز آن‌سان نژند و گرفتار شد * در آن حالت سخت بيمار شد به زارى چنان نازنينى بمرد * به تلخى چنان جان شيرين سپرد . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * چراغ دو چشمش تهى شد ز نور دو دختر ورا در سراپرده بود * بدان گونه‌شان مام پرورده بود كه كس را نبد ز آن دو اختر خبر * جز از مادر . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * برآورد گردون از آن دوده دود ز خانه فتادند هر . . . . . . . . . . . . . . * خراشيده رخسار ، بركنده موى ببردند آن هردو را در حرم * بر مادر سيد محترم . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * چو از پور دلبند مهجور گشت بگفتند از رنج . . . . . . . . . . . . . . . . . * بفرمود آن سرور خويش‌كام كه او را بر آن دو دختر برند * بدان قلعهء پير خسته . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * به خدمت ستادند نيك‌اختران . . . . . . . . . . . . كردى ز فرزند ياد * برآورد از دل يكى سرد باد چو شد در تن پير بى . . . . . . . جان * بر او از فراق جگرگوشگان . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * چنين گفت ناليم مانند زير كه چون مرغ جان ز اين قفس برپرد * وجودم عقاب فنا بشكرد بدان‌گه كه فرزند من مانده نيست * جز از غايت نيستى خوانده نيست . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . من زار خسته‌جگر چو بربست آن پير فرتوت رخت * . . . . . . . . . . . . . از تاج و تخت