حكيم زجاجى

956

همايون نامه ( تاريخ منظوم حكيم زجاجى ) ( فارسى )

نهادند او را به نزديك پور * از او شد غم و غصه و هجر دور . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . موقف بدى عين افعال او * مسدد بدى جمله اقوال او . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * به تبريز قاضى نگون شد ز اسب چنان سرفرازى نگون شد ز اسب * چو قاضى ز افتادن افگار شد خليفه همان دم خبردار شد * نكو داشتى خويش و پيوند را همان نامور پاك‌فرزند را * نبودى به دوران او كس اسير . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * چو ماه جمادى پديدار شد دهم روز از اين ماه بيمار شد * ز ششصد فزون بود چل سال راست كه آن شاه را عمر چون مه بكاست * شنيدم كه مستنصر آدينه مرد . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * دمى چند بشمرد جانش برفت روان مرغ جان ز آشيانش برفت * بر او زار بگريست هركس كه بود به دردم ز كردار چرخ كبود * بدش عمر پنجاه سال و دو بيش . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * امام جهان شانزده سال بود بدين ده مهت هم ببايد فزود * بر آن گير حالى ده و هشت روز كه بنشست آن شمع گيتىفروز * ز اول نهفتندش اندر حرم . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . * وز آنجا به رصافه بردند باز بزرگان به خاكش سپردند باز * ز مستنصر اكنون بپرداختيم به نظم روان اين سخن ساختيم * نماند جهان با كسى اى پسر . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . مدت خلافت مستعصم شانزده سال و هفت ماه و چهار روز چو مستنصر مرد سر دركشيد * سرافراز مستعصم آمد پديد بد آن نامور سى و هفتم امير * . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . ورا نام عبد اللّه سرور است * كه پردانش و علم و نام‌آور است