محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى

48

نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )

و خدّام رفيع مقام ، و ارباب فضل و طلبهء علوم و عموم متوطنهء آن ديار فيض آثار سلوك بر وجه احسن مينمود و پيوسته ارباب استحقاق و طبقهء درويشانرا باستنشاق روايح انعام و احسان بهره‌مند ساخته ابواب فراغت بر روى روزگار ايشان ميگشود و اكثر اوقات فرخنده ساعات [ 27 ] را بموجب « صحبة العلماء افضل الكنوز » ، بصحبت كثير البهجت علماى دانشور و حكماى افلاطون هنر مصروف داشته احيانا بدرس و استفادهء علوم معقول و منقول توجه ميفرموده ، چون طبيعت اصلى و قريحت جبلّى آنحضرت برموز و نيّت مفطور [ و ] بهمزبانى شعراى فصيح زبان بلاغت بيان مشعوف بود ، گاهى اشعار آبدار بر لوح بيان مىنگاشتند و پيوسته ظهير شاعران و مجير ناظمان بوده ارباب نظم بدولت او در قلمرو سخنورى كوس خسروى زدند و لواى خاقانى افراشتند و بواسط « 1 » فردوس نمايش بوجود خواننده‌هاى خوش آواز و سازنده‌هاى نغمه پرداز با ساز و نوا بوده رشك طرب سراى ناهيد و غيرت فزاى بزم جمشيد ميگشت و چون وقوف كامل و شعور وافر در اصطلاحات علم موسيقى و ادوار حاصل كرده بود ، گاه گاه مرتكب تركيب اجزاى اصول و فروع اين فن گشته صوتها و نقشها در مقامات راست داشته به عمل ميآورد و عشاق از هر گوشه آهنگ مقام او كرده و از او بنوائى رسيده آوازهء همّت بلندش در اطراف بلاد عراق و حجاز و اصفهان و نيشابور ، به گوش بزرگ و كوچك رسانيدند و اوقات عمر شريف را بفراغت تمام و عيش صبح و شام مصروف داشته شعبه‌اى از شعبات كامرانى را مهمل نميگذاشت و همه روزه بساط شادمانى و نشاط گسترده با محبوبان سيم اندام و سرو قدان كبك - خرام ، روزگار فرّخ انجام ميگذرانيد ، تا وقتى كه شاهزاده سلطان محمد از عراق متوجه دار السلطنهء هرات بود ، عبد اللّه خان و خسرو سلطان اوزبك آمدند و در حوالى موضع تربت كه از آنجا تا به مشهد مقدس بيست فرسخ است قريب باردوى

--> ( 1 ) - م : مجلس .