حال و كافل آمال بعضى از اكابر ارباب شمشير و قلم و اصحاب تحرير و رقم گرديده اركان تخت پادشاهى را بوجود فايض الجود ايشان آرايش و آرامش داد و نخست صاحب رأى درست ، ميرزا شكر اللّه كه در اواخر ايام جهانبانى شاه دين پناه وزير ممالك خراسان بود [ و ] چند گاه بشغل استيفأ ممالك محروسه اشتغال داشت ، بر مسند مشيد وزارت خاصهء شريفه باستقلال تمام متمكّن گرديد و زمام اختيار مهمّات سركار پادشاهى و عنان مطيات « 1 » آمال رعيت و سپاهى بقبضهء اقتدار آورده بتنسيق و تنظيم لوازم اين امر پرداخته بخصوصيات آن كما ينبغى وارسيده لوازم منصب عالى مراتب استيفاء ممالك محروسه در عهدهء اهتمام و انتظام و كاردانى و كفايت امير شاه قاضى اصفهانى كه سابقا هم به اين شغل سرآمد اهل روزگار و ابناى سر دفتر زمان جهان مدار بود قرار يافت . اما ميرزا محمد منشى كه آبا و اجداد او درين سلسلهء رفيعه پيوسته باشتغال مناصب [ 16 ] جليله مثل وزارت و انشاء و غيرهما سرافراز و بين الاقران ممتاز بوده هميشه رقم اخلاص و دولتخواهى و بندگى اين درگاه سلاطين پناه را بر صفحهء روزگار سعادت آثار خود بقلم اعتبار مرقوم نموده‌اند ، لهذا در همه وقت و زمان منظور انظار شفقت پادشاهان كامكار سلاطين نامدار بوده بوسايط قابليات ذاتى و حيثيات كسبى گوى مسابقت بچوگان مصادقت از همگنان ربوده‌اند و اين ميرزا محمد در زمان ميمنت‌نشان فرمان فرمائى شاه دين پناه ، مجلس نويس مجلس بهشت آيين و منشى خاصهء شريفه بود و از جماعتى بود كه بقدم ارادت و اخلاص راه قلعه را پيموده بر بسيارى از يكجهتان دولتخواه پادشاه سليمان جاه سبقت گرفته ، لاجرم در همان پاى قلعه پرتوى از شعشهء آفتاب التفات شاهانه بر منويّات احوال خير مآلش افتاده منظور نظر اكسير اثر نوّاب و الا گهر گرديده و قامت استعدادش بتشريف شريف

--> ( 1 ) - م : مطيعات .