نگردد دل از قول ناراست شاد * كج انديش هرگز نيايد مراد گفتار در ذكر « 1 » مخالفت اهالى مملكت گيلان و بيان تسخير آن كشور بار ديگر بحسن تدبير و ضرب شمشير نواب ركن السلطنة القاهره فرهاد خان در آن زمان فرخنده‌نشان كه مملكت گيلان از تملك خان احمد انتزاع يافته به تصرف نوّاب گيتى ستان درآمد ، ازمهء اختيار مهمات آن كشور بقبضهء اقتدار امارت و ايالت دستگاه مهديقلى خان شاملو نهاده لواى حكومت او را در آن ديار و بلاد برافراخت و امارت پناه مشار اليه بقوّت حمايت و رعايت پادشاه سكندر شوكت ، زمام اختيار كار و بار آن ملك را بدست تصرف درآورده با اهالى آن مملكت بر وجه احسن سلوك نمود و آثار عدالت و رعايتش شامل حال صغار و كبار بوده مهمات ساير خلايق بر حسب دلخواه ميساخت تا در آن ايام سعادت فرجام كه مواكب كواكب احتشام [ 261 ] از يساق خراسان معاودت فرموده ظلال اقبال و تمكين بر ساحت « 2 » دار السلطنهء قزوين انداخت ، حكومت خطهء لاهيجان را با توابع به احمد بيك بيگدلى ، كه شعبه‌اى از شعبات ايماق شاملوست شفقت فرموده ضبط و ربط آن ولايت در عهدهء وقوف و كاردانى او قرار يافت و كيا فريدون ، كه از كبار امراى خان احمد بود ، بمنصب سپهسالارى و نسق و رونق امور لشكرى و سپاهى سرافراز و مباهى گرديد [ و ] عنان توجه [ به ] تمشيت مهمات مرجوعه تافت و نواب گيتىستان ، در آن زمستان رايت توجه بجانب دار السلطنهء اصفهان برافراخته در آن بلدهء فردوس‌نشان ، بمعاشرت و صحبت ارباب استعداد پرداخت و احيانا بلوازم عيش و نشاط و استيفاء حظ كامل از خوبان قمر طلعت خورشيد عذار گذرانيده در اوايل بهار « 3 » بدار السلطنهء قزوين رايت مراجعت برافراخت .

--> ( 1 ) - م : بيان . ( 2 ) - م : اقبال بر ساحت . ( 3 ) - م : نهار .