محمود بن هدايت الله افوشته اى نطنزى

446

نقاوة الآثار في ذكر الاخيار در تاريخ صفويه ( فارسى )

پيش آيد ، همگى خاطر فيض مآثر و جميع حواس باطن و ظاهر خود را متوجه حصول مطالب و مآرب او فرموده حسب المقدور در انجام مقاصد و مرام ايشان سعى نموده و جهد مشكور بجاى آورده بنوعى همت و الا نهمت مصروف گردانيم كه تا انقراض زمان از آن باز گويند . غرض كه ما دوستى و دشمنى را ميشناسيم ، هر كدام اراده ميفرمايند خوش باشد و شرحى كه در باب توجه خود بجانب ولايت جام به جهت بعضى مصلحتها و تكليف توجه رايات نصرت آيات ما بولايت مزبور و زيارت مزار كثير الانوار قدوتى السالكين احمد جام و امير شاه قاسم انوار و آنكه نواب غفران پناه شاه باباام را در جام فتح ميسر شده قلمى نموده‌اند و آنكه توقف اردوى گردون شكوه ما در مشهد مقدس و حوالى آن لايق دولت نيست ، معلوم است كه از روى دوستى و محبت مرقوم گشته و محض صدق و صواب است اگر آن سلطنت پناه در جام توقف نموده به مجرد استماع توجه رايات ظفر شعار به محل ديگر توجه ننمايند نواب همايون ما اين مقدمه را فوزى عظيم دانسته بلا توقف متوجه مىشود . فاما چون يقين كامل حاصل شده كه آن زبدهء خاندان چنگيزى با عساكر منصورهء ما مقابله نمىنمايند . و اصل مدعا ملاقات و مقصود مقابلهء ايشان است و بهم نميرسد ، همانا كه توجه رايات ظفر قرين ما به آن جانب بىماحصل خواهد بود ، اگر فى الواقع با ما ميل جنگ دارند پيشتر تشريف آورند تا آنچه خداى تعالى خواسته باشد از مكمن غيب بمنصهء ظهور جلوه نمايد و اگر در مقام محبت‌اند و صلاح ، بنوعى كه سه روز قبل از اين در كتابى كه مصحوب امام قلى بيگ به خدمت نوشته شده هر گاه دست از مملكت خراسان بازگرفتند و تمامى را به تصرف اولياء دولت قاهره دادند ، ما نيز از سر كدورت و نزاع گذشته با ايشان اساس محبت و الفت را بنوعى مشيد و مستحكم خواهيم گردانيد كه خلل و نقصان به اركان راسخة البنيان آن راه نيابد .