منازعت سلطنت و جهاندارى فيما بين نواب همايون ما و آن نقاوهء دودمان خواقين است و عسكر و سپاه جانبين گويندهء كلمهء طيبه لا إله الا اللّه و محمد رسول اللّه اند و انسب آنست كه در روز جنگ كه صفها راست شود نواب همايون ما از صف سپاه خود و آن جلالت دستگاه از ميان لشكر خود بمعركه درآمده با يكديگر نبرد فرمائيم تا خداى تعالى بهر كس داده باشد غالب گشته ، الكا و لشكر جانبين در كل از آنكس بوده باشد و چندين هزار نفس از بندگان خداى تعالى و مسلمانان در ميان ضايع نشوند و و بال خون ايشان در گردن ما و شما نباشد . بيا تا نبرد دليران كنيم * درين رزمگه جنگ شيران كنيم ببينيم كز ما بلندى كراست * درين كار فيروزمندى كراست هذا ما عهدنا اليك و العهدة فى الدارين عليك . گفتار در بيان ايلچى فرستادن عبد المؤمن سلطان نوبت ديگر و ذكر سبب ارسال نامه كه در آن اظهار به اعتقاد آل على عليه السلام كرده بود و رسيدن ايلچى و نامه در منزل سلطان ميدان بمطالعهء نواب گيتى ستان در آن جزو زمان كه عبد المؤمن سلطان بفرمان طبع سركش و طغيان نفس نمرودوش ، ارتكاب تركى از آداب سلاطين عاليمقدار و ضابطهء خواقين ذوى الاقتدار كرده نامه‌اى بلغت تركى كه در آن رعايت جانب تعظيم و تكريم ننموده بتعريف لايق و القاب موافق مناسب پادشاه مرتضوى مناقب را نستوده و ستايش و ثنايى « 1 » كه فراخور مرتبه و شأن و شوكت خسروان عالى رتبت و جهانداران متعالى مرتبت صاحب حشمت مىباشد بايراد آن توجه نفرموده و به اين خلاف و بيراهى اكتفا نكرده متعاقب نامه ، عنان اختيار بدست غرور و استكبار داده بىدهشت با آن اطوار نالايق تا موضع قراپالچق آمد و فوجى از اوزبكان را بتاخت و تاراج الوس

--> ( 1 ) - م : سياتى