خطهء استرآباد و ساير ولايت جرجان ميگماشت ، در عرض آن ايام چند نوبت ايلچيان با نامه و پيغام آمده هر بار نامه‌هاى محبت آميز و پيغامهاى مودت انگيز از جانب عبد المؤمن سلطان رسانيده طالب صلح و صلاح بودند و بعد از آنكه مهمّات آن ولايات « 1 » و مدعيات اكابر و اهالى و الوسات و احشامات آن حوالى مطابق قانون عدالت و انصاف از پرتو التفات پادشاه كسرى اوصاف صورت انتظام پذيرفت . حسب الاشارهء اقدس رايات خورشيد شعاع بصوب مشهد مقدس سمت ارتفاع گرفت « 2 » و چون پرتو انوار ماهچه علم فيروزى شيم بر ساحت ولايت جاجرم تافت ، عبد المؤمن سلطان كه [ 236 ] بكرّات ايلچيان بلاغت سمات مرسول داشته شرح فصول اوضاع و احوال و عرض اصول امانى و آمال اردوى سعادت مآل تحقيق و تفتيش نموده طرح بناى صلح انداختند . و مكاتيب محبت اساليب و پيغامهاى زبانى مودّت مبانى بمطالعهء اركان دولت بىزوال و مسامع اعيان حضرت سلطنت مآل رسانيده لواى خصوصيت و دوستى افراختند و بمفاتيح تدابير مخالصت تأثير ابواب مؤالفت و مصادقت مفتوح داشته محافل يگانگى و اتحاد را بمصابيح تزاوير « 3 » منوّر و مزين ساختند . اما بموجب « العمل مع فساد الاعتقاد مشبه بالتراب الرماد » اظهار آن عهود و مواثيق و اقوال كاذبهء آن فريق مستحق التفريق ، چون دعوى صلح نخستين ، دروغ و آثار آن شروط و پيمان و افعال فاسدهء آن جمع ناقص ايمان مانند پرتو ستارهء سها ، بىفروغ بود ، معهذا فحواى ظاهر آراى « وَ إِذْ زَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطانُ أَعْمالَهُمْ وَ قالَ لا غالِبَ لَكُمُ الْيَوْمَ مِنَ النَّاسِ » « 4 » را بقدم اعتقاد و قبول تلقى نموده بتلقين ابليس لعين كه ناقص خردان كوته امل را دليل است مبين بناى تودد و وفاق

--> ( 1 ) - م : ولايت . ( 2 ) - م : ارتفاع يافت . ( 3 ) - م : بمقاتيح تزاوير ( 4 ) - سورهء 8 آيهء 48 .