بر آمد بنات نبات از زمين * زمين گشت رشك سپهر برين سپاه رياحين به جوش آمدند * همه مرغكان در خروش آمدند هزاران شد از شاخ گل نغمه سنج * طربخانه‌اى شد سراى سپنج بهر گوشه مطرب نوا ساز شد * در خرّمى بر جهان باز شد به طرف چمن سبزه نو خيز گشت * زمين سربسر سبزه انگيز گشت ز هر شاخ گل غنچهء نو دميد * ز هرگوشه رنگى ز گل بر دميد جهان همچو دكان عطار شد * دگر موسم گشت گلزار شد بفصل چنين ، شاه انجم سپاه * برافراخت رايت بر مهر و ماه به اقبال آهنگ شيراز كرد * در فتح شيراز را باز كرد در فصل ربيع كه چندين پيكر بديع از لاله و ازهار ، از طرف چمن و گلزار نمايان گشت و ساحت صحرا و زمين ، از سبزه و رياحين ، در خضرت و نضارت ، از سپهر مينائى درگذشت ، فراش سلطان گل ، خيمه‌هاى زرنگارى از هيأت غنچه و گلبن نمودار ساخت و علمدار خسرو بهارى « 1 » از پى انهزام لشكردى ، علمهاى فتح و فيروزى از اشكال نهال سرو و شمشاد برافراخت ، پادشاه سكندر شأن جمشيدنشان ، رايت [ 191 ] همايون نهضت بجانب دار الملك سليمانى در كمال عظمت و كامرانى جلوه‌گر ساخت و مواكب انجم مراتب ، در غايت شكوه و شوكت ، از جاى جنبيده تزلزل در زمين و زمان انداخت . اما يعقوب خان ، از رفتن كور حسن ذغدقهء بسيار بخاطر راه داده امت بيگ ، كه از اعاظم قوم ذو القدر و وكيلش بود ، با خواجه ميرزا جان بيگ وزير ، با تحف و هداياى دلپذير بپايهء سرير سپهر نظير ارسال داشت كه نقوش تقصيرات و رقوم تساهلات او را از صفحهء مرآت ضمير بيضا صفات نواب سليمان انتساب بمصقل

--> ( 1 ) - م : بهار .