رايحهء كم لطفى استشمام نمايد ، التجا به او برده در كنف رعايت و حمايت او جاى سازد ، يا اگر اركان دولت متفق شده لشكرى بر سر او فرستند از عبد اللّه خان استمداد نموده بمعاونت و مظاهرت او بدفع و رفع اعدا پردازد . تا آنكه باستصواب امراى عظام ، نوّاب سپهر احتشام با سپاه بهرام انتقام ، بنفس شريف متوّجه خراسان گشت و در آن مدّت كه موكب همايون در آن مملكت تشريف اقامت داشت مكرّر از جانب عبد اللّه خان قاصدان نزد عليقليخان آمده پيغام آوردند كه اگر احتياج بفرستادن لشكر يا جنبيدن موكب ظفر اثر هست ، اعلام نماى تا حسب المقدور آثار محبت و خلوص عقيدت بظهور رسد و على قليخان از آن مقدمه پشيمان شده جواب داد كه تا غايت امرى كه موجب تصديع موكب عالى شود يا قضيه‌اى كه سپاه ظفر پناه را متحمل زحمت حركت بايد شد بوقوع نپيوسته و اگر اتفاقا مهم منجر به آن شود ، استدعا خواهد شد . و همچنين در آن وقت كه مرشد قليخان عنان اختيار نوّاب فلك ركاب را بدست اقتدار آورد ، عليقليخان باميد آنكه انتقام اين حركت از مرشد قليخان بكشد مجددا محرك سلسلهء خصوصيّت گشت همواره رسل و رسايل او بتوسط مترددين و تجار و قاصدان سخن‌گزار درآمد و رفت بود . [ و ] بيش از پيشتر بلوازم متابعت و و مراسم مبايعت قيام نموده انتظار وقت و انتهاز فرصت مينمود . تا در آنوقت كه مسند پادشاهى اقليم رابع از پرتو انوار آفتاب طالع پادشاه سكندر اساس شاه عباس خالى ماند و ماه اميد خراسانيان در محاق افتراق افتاد ، بدر سعادت و اقبالشان بظلمت خسوف و احتراق تيره گشته ، زبان روزگار آيت « ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ « 1 » » به گوش ايشان فرو خواند . يعنى لواى سدره‌ساى توجه خسرو على الاطلاق ، از مشهد مقدس بعزيمت تسخير ممالك عراق سمت ارتفاع يافت و اين خبر در اطراف و

--> ( 1 ) - سورهء 24 . آيه 40 .